Relacje.
Spoglądając na stosunki międzyludzkie z perspektywy identyfikacji z wtórną tożsamością — osobowością o określonych cechach, dostrzegamy wielką różnorodność sposobów realizacji siebie w konfrontacji z innymi. Sposób reagowania na interlokutora warunkują nasze cechy charakteru, potrzeby, a także ocena przydatności człowieka dla realizacji naszych pragnień czy też miejsce w hierarchii społecznej.
Nasze sito — subiektywne odczucie, bądź wyobrażenia skrzętnie segregują wszystko i wszystkich.
Żyjemy w świecie obowiązującego paradygmatu zwanego Zasadą Odrębności.
Wyrasta on z postrzegania ograniczonego do zmysłów.
Dopóki nie wzrośniemy w wibrację i wiedzę, Zasada Odrębności będzie regulowała nasze osobiste wybory i relacje społeczne.
Nowy paradygmat — Zasada Jedności, wymaga odkrycia roli emocji w rozwoju człowieka i opanowaniu sztuki podnoszenia, i stabilizowania energii na poziomie uczuć wyższych.
To droga, dzięki której poszerzamy ogląd siebie i zmieniamy nasze priorytety i preferencje, a wraz z nimi ewoluuje nasz system wartości.
Koncentrację na pozyskiwaniu dóbr materialnych zastępuje atrakcja odkrywania bogactwa Ducha, a rozwój technologii materialnej wypiera technologia duchowa — boskie siddhi.
Zasada Jedności ujawnia piękno twórczości otwartej na Miłości.
Dopiero wtedy jest możliwa harmonia w relacjach pomimo odmienności dróg rozwoju, kultury, zasobów materialnych, wykształcenia czy miejsca w hierarchii społecznej. Dopiero tutaj kreacja z "Jestem" ma rację bytu, ponieważ odzwierciedla twórczość Boskiej Świadomości, która wykorzystywała do tego celu Energię Miłości.
Różnica pomiędzy ludzkim urzeczywistnieniem a samorealizacją Boga wówczas dotyczy jedynie mocy urzeczywistnienia.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska