Droga do Jedności.
Nie ma dwóch identycznych ludzi, a tym samym sposobów realizacji.
Jeśli człowiek kreuje z serca, z odczucia Miłości, wzrasta w mądrość i poszerza ogląd siebie i rzeczywistości.
Nie ogląda się za siebie, ale rozkoszuje nowymi możliwościami twórczymi poszerzonego wglądu.
Kreacja z odczucia Miłości, to najpotężniejsze źródło twórczości i transformacji.
Nie innych, ale w pierwszej kolejności, siebie.
Wsparcie dla rozwijającego się człowieka, polega na inspirowaniu, podaniu pomocnej dłoni w kryzysie, stworzeniu warunków, dzięki własnemu urzeczywistnieniu, dla odkrywania i korzystania z dóbr własnego potencjału każdego, kto jest otwarty na samopoznanie.
***
Miłość nie zmienia innych „na siłę”.
Człowiek odczuwający Miłość, wyraża ją na nieskończoną ilość sposobów.
To jego naturalna ekspresja, a nie działanie dla celu.
Skupia się na pełni samowyrażenia.
Na takim etapie rozumienia siebie i rzeczywistości zdajemy sobie sprawę, że nie ma potrzeby kogokolwiek zmieniać czy uszczęśliwiać na siłę własnymi poglądami, czy koncepcjami.
Dzielimy się nimi, tak jak ptak, który „śpiewa, bo ma śpiew”.
***
Zewnętrzny sukces, z którym identyfikuje się wartość człowieka, dotyczy społeczności realizującej paradygmat rozwoju zwany Zasadą Odrębności.
Bazą jest postrzeganie siebie z perspektywy zmysłów jako odrębnych bytów.
Cenionymi wartościami są wówczas dobra materialne, władza i technologia.
W rozwoju, jako źródło, dominuje siła materialnej natury zwana pasją.
Cena sukcesu, w ramach tak pojmowanego rozwoju może być bardzo wysoka.
Uzależnienia, eskalacja chorób cywilizacyjnych, w tym liczne formy zaburzeń psychicznych i emocjonalnych, to niepożądane pokłosie wyborów w tym: rywalizacji i nawykowego tłumienia uczuć.
Identyfikacja siły pasji — jednej z 3 sił materialnej natury z Miłością — Energią Stwórczą Boga, to nieporozumienie.
Różnią się poziomem wibracji i możliwościami kreatywnymi.
Realizacja w harmonii z siłą pasji, może owocować bogactwem materialnym, władzą czy rozwojem technologicznym, ale więzi człowieka — uwarunkowaną Duszę na poziomie realizacji materialnej.
Samorealizacja w sile pasji może zaowocować pogłębieniem zrozumienia siebie, swoich potrzeb i ukierunkować na rozwój w sile materialnej natury — dobroci, albo doprowadzić do niekorzystnej finalizacji, kiedy postępujący stres, a wraz z nim, spadek wibracji, prowadzi do problemów psychicznych, zdrowotnych, osobistych i społecznych, w tym, do wszelkich form uzależnienia, a tym samym, autodestrukcji.
Najwyższą wibracyjnie siłą materialnej natury jest siła dobroci.
Samorealizacja na bazie tej wibracji otwiera zamknięte wrota do odczuwania Miłości Uniwersalnej, piękna Boskiej mądrości, harmonii i mocy urzeczywistnienia.
W realizacji siebie na bazie wibracji siły dobroci, istotna jest wiedza rozświetlająca wszystkie czakry, a nowe zrozumienie siebie i rozwoju, zmienia preferencje i priorytety obowiązujące w społeczności realizującej się w oparciu o siłę pasji.
Wiedza kieruje rozwój człowieka do odkrycia pozytywnych emocji, jako źródła rozwoju osobistego i odkrycia Miłości Uniwersalnej.
Owocuje w naturalny sposób zmianą paradygmatu w oparciu, o który budowana jest społeczność z Zasady Odrębności na Zasadę Jedności.
Dlaczego?
Miłość w odczuciu buduje więzi pomiędzy poszczególnymi istotami czy formami życia, co owocuje odczuwaniem jedności wszystkich ze wszystkimi.
Odkrywane dary Ducha w ramach samorealizacji na bazie odczucia Miłości, stanowią potężne kody dostępu do wyższych wymiarów i gwarancję pozostania w nich, bez konieczności powrotu do świata samsary — narodzin i śmierci.
Stąd samorealizacja w sile dobroci stanowi kolejny etap adepta rozwoju aspirującego do opuszczenia 3D bez umierania.
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska
Fot. Sara Stępień