Rozwój poprzez programowanie czy odkrywanie potencjału człowieka?
Wybór warunkuje skutek.
Czy dostrzegasz negatywne skutki edukacji przez programowanie?
Dlaczego realny rozwój człowieka może dokonywać się w oparciu o własny potencjał twórczy?
Szacunek i rozwój, to nierozłączna para. Szacunek do własnego życia skutkuje opcjonalnym wyborem dla siebie tego, co wzbogaca naszą osobistą drogę rozwoju. Szacunek do innych wynika ze zrozumienia odmienności postrzegania i akceptuje decyzje dotyczące ich samorealizacji.
Szacunek wyklucza presję i programowanie.
Pozytywność nakręca spiralę rozwoju człowieka. Wieloletnie badania psychologów potwierdzają tę tezę.
Czy programowanie ma cokolwiek wspólnego z rozwojem pozytywności?
Z mojej perspektywy, niekoniecznie. Tam, gdzie brakuje pozytywności, poza negatywnymi skutkami pod postacią doświadczenia bólu i cierpienia, tam rozwija się spirala negatywności, co utrudnia lub wręcz udaremnia proces rozwoju.
Cierpienie jest składową procesu życia. Często wynika z nieumiejętności zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Czy można ograniczyć obecność tego niekoniecznie pożądanego składnika życia? Myślę, że tak, o ile zaakceptujmy indywidualność każdego człowieka i stworzymy system nauczania oparty na odkrywaniu potencjału dziecka. Człowiek rozwijający się w harmonii z własnym potencjałem twórczym wzrasta w pozytywność, a wraz z nią według psychologów i matematyków, zmierza do satysfakcjonującego doświadczenia procesu życia i szybkiego poszerzenia okna postrzegania rzeczywistości.
Pozytywność warunkuje sposób doświadczania rzeczywistości. Profesor Ciskshentmihaly, czołowy przedstawiciel kierunku psychologii pozytywnej, określa go jako doświadczenie optymalne.
W modelu matematycznym poczucie harmonii, spełnienia i sukcesu wiąże się z pozytywnością określoną poprzez stosunek emocji pozytywnych do do negatywnych w ludzkim doświadczeniu.Wynosi on 3 do 1 lub powyżej 3 do 1.
Sposobów wzrostu spirali pozytywnej jest tyle, ilu ludzi, warto jednak korzystać z wiedzy, którą uzyskujemy w harmonii z własnym potencjałem twórczym. Budujemy wówczas zaufanie do siebie i opcjonalnie, we własnym tempie, poszerzamy dostęp do jedynej rzeczywistości. Świat konfliktów jest poza naszym bezpośrednim dostępem, ponieważ w nas nie istnieje sprzeczność pomiędzy tym, co wybieramy, a koniecznością wyboru wynikającego z presji fałszywych przykazań społecznych wtłoczonych wraz z programowaniem.
Jednym ze skutków programowania jest lęk. W medycynie, źródło patologii określonej jako choroby psychosomatyczne. Stanowią one 90% tak zwanych chorób cywilizacyjnych. Wśród nich wyróżniamy schorzenia układu krążenia, nowotwory czy schorzenia układu immunologicznego człowieka.
Harmonijny rozwój, to proces odkrywania i wykorzystania do poszerzenia "okna postrzegania" rzeczywistości i siebie samego, indywidualnego potencjału twórczego człowieka. Wraz ze wzrostem wiedzy w ten sposób uzyskanej, zmienia się nasz ogląd rzeczywistości i siebie samych. Na pewnym etapie tego procesu odkrywamy siebie jako istotę duchową, która dzięki posiadaniu ciała fizycznego może poznawać swą pierwotną naturę w szczególnym eksperymencie: w doświadczeniu.
Czy dostrzegasz różnicę pomiędzy wiarą, która inicjuje proces samodzielnego odkrywania prawdy o swej Naturze, a ślepą wiarą - źródłem bratobójczego fanatyzmu i destrukcji?
Starożytne Vedy rozpatrują kwestie wiary w kategoriach wpływu sił materialnej natury: dobroci, pasji i ignorancji.
Dostrzegamy, dzięki temu modelowi źródło tak różnego pojmowania tej kwestii w ludzkim doświadczeniu.
Istnieje wiele poziomów świadomości i tyleż wiedzy, z której korzystamy w trakcie rozwoju osobistego. Pozytywność warunkuje "optymalne doświadczenie" - a wraz z nim radość, która wznosi do "niebios" w odczuciu i umożliwia harmonijny wzrost poziomu wibracji - warunku zmiany postrzegania i doświadczania. Wrota do wyższego urzeczywistnienia są wówczas otwarte.
Co oznacza stwierdzenie - "oczyścić widzenie", którego używają wielcy mistrzowie?
Pozdrawiam
Teresa Maria Zalewska
Zdjęcie autorstwa Bruno /Germany z Pixabay