Czym jest ludzkie ego?

Jaką rolę odgrywa ludzkie ego w procesie samopoznania?

Kiedy podróżujesz, wygodniej przemieszczać się z pomocą osła, ale gdy dotrzesz do celu Twej podróży, zostaw go przed domem.
Osioł, to w przypowieści Jezusa symbol ego kreacji. Jeśli naprawdę dotarłeś do celu, porzucasz swoje ego. Nie jest Ci potrzebne.

Powrót do jedności, to droga "rozpuszczania" ego w boskim Świetle Miłości i wiedzy. W ludzkim doświadczeniu oznacza to pełną akceptację wszystkich i wszystkiego oraz pełen ciepła, miłości i zrozumienia stosunek do każdego aspektu rzeczywistości. To również pełne współczucia wsparcie dla braci mniejszych.

Im większe ego, tym większa samotność, im większe poczucie osamotnienia, tym więcej bólu na każdym poziomie życia.

Zadziwiający wydaje się fakt, iż zlepek wyobrażeń o sobie ugruntowany przekonaniami, może wyrządzić realnej Energii tak wielką krzywdę.

Wiedza, która zalega archiwa instytutów badawczych jest bezużyteczna, podobnie jak nowe koncepcje dla rozwoju ludzkości uzyskane w medytacyjnym stanie umysłu.
Żeby koncepcja stała się rzeczywistością potrzeba zakorzenić ją w ludzkim życiu.

Niebywały rozwój wiedzy akademickiej dotyczącej ludzkiej psychiki, umiejętności channelingowe, media interaktywne miały służyć rozbudzeniu zainteresowania i praktycznemu zastosowaniu w takiej samej mierze wyników badań naukowych, jak i inspiracji pochodzących z Powszechnego Pola Energetycznego.

Wiedza służąca ludzkiemu rozwojowi powinna być szeroko promowana, docierać do wielu ludzkich środowisk, żeby obraz ziemskiej rzeczywistości stopniowo przeobraził się.

Żeby tak się stało, lęk wypełniający ludzkie serce powinien przeobrazić się w Miłość, a mury przez lęk wybudowane w gruz.

Czy relacje w Twoim doświadczeniu życiowym traktujesz jako możliwość zobaczenia siebie, miejsca własnego rozwoju, czy raczej jako sposobność by "zmieniać" innych?

Jak odróżnić pomoc od manipulacji?

Pomoc płynąca z wiedzy odnosi się często do uświadomienia innemu człowiekowi możliwości korzystania z jego własnego potencjału dla tego, co on sam nazywa swoim dobrem.

Często ludzie posługujący się w niewielkim stopniu samoobserwacją mają kłopoty z określeniem swoich własnych potrzeb i realnie posiadanych wewnętrznych cech. Brak tej istotnej wiedzy udaremnia im niejednokrotnie podjęcie najbardziej słusznych dla siebie samych decyzji.

W takiej sytuacji wiedza może rozświetlić ich wewnętrzny chaos i umożliwić realizację swoich marzeń.

Czym jest przyjaźń?

Z mojej perspektywy jest odpowiedzią na potrzebę serca, potrzebę związaną z doświadczeniem bezpieczeństwa i autentyczności w relacji.

Przyjaźń, to dwa serca, przeglądające się w sobie, a zatem dające możliwość dostrzegania z szerszej perspektywy i dzielenia się wiedzą i spostrzeżeniami, które taka sposobność przynosi.

Nie zawsze to, co dostrzega przyjaciel budzi zachwyt. Często mówi to, czego inni boją się powiedzieć, boją się ze względu na niechęć do konfrontacji przekonań, a nie na uczciwość relacji.

Jeśli chciałbyś słyszeć jedynie pochlebstwa, nie potrzebujesz przyjaciela. Można je kupić w przeciwieństwie do realnego przyjacielskiego wsparcia. To kwestia pieniędzy.

Wielu poznanych przeze mnie ludzi deklarowało przyjaźń, ale ja raczej nazwałabym owe relacje oświeconą interesownością.