Rozwój to stała, konsekwentna transformacja najgłębszych wewnętrznych przekonań. Jeśli bazą dla przemiany jest kreacja z poziomu mądrości serca, ewolucja przebiega harmonijnie. Nie oznacza to przejażdżki złotą karocą po dywanie z róż, ale raczej szybkie inteligentne wnioskowanie i dokonanie kolejnego wyboru z zastosowaniem wyniesionej z poprzedniego doświadczenia, wiedzy. Emocje zwane negatywnymi, stanowią źródło cennej informacji o nas samych, stąd należy je właściwie wykorzystać, a następnie transformować poprzez podniesienie energii na tym poziomie.

Najpotężniejszym ogranicznikiem ewolucyjnego wzrastania jest lęk. Źródłem jego jest wiele czynników, które w toku rozwoju człowieka ugruntowują fałszywe przekonanie o jego prawdziwej tożsamości.

Utrwalany przez lata lęk, zabija naturalną ciekawość, tym samym ograniczając do niezbędnego minimum pole naszego doświadczenia. Nawykowa reaktywność w postaci reakcji alarmowej w obliczu sytuacji, które nasz umysł dzięki konsekwentnemu programowaniu uznał za zagrażające wewnętrznej integracji, skutecznie udaremnia harmonijne poznawanie i twórcze wyrażanie leżące u podstaw ewolucji człowieka.

Księga Życia jest otwartą przestrzenią radosnego, satysfakcjonującego tworzenia, jednak dla wielu ludzi wydaje się to być utopią.

Lata 90-te XX wieku przyniosły wiele inspiracji dotyczących zlokalizowania i uzdrawiania problemów, które jak sądzono, stanowią bazę dla rozwoju niepomyślnych zdarzeń w doczesnym funkcjonowaniu.

Rozwój wiedzy dotyczącej Powszechnego Pola Energetycznego i umiejętność obserwowania informacji tamże zdeponowanych, poszerzyły ogląd Rzeczywistości niedostępny dla świata postrzeganego z perspektywy fizycznych zmysłów.

Odkrywanie nowych, nieznanych dla postrzegania zmysłowego przestrzeni, przyniosło wiele elementów nowej wiedzy, i co z tym się wiąże, nowe spojrzenie na proces uzdrawiania siebie.

Najistotniejszym elementem tego procesu jest właściwy, nacechowany troską i ciepłem serca stosunek człowieka do siebie. Tylko wtedy znajdzie w sobie moc do kontynuowania tej niezwykłej podróży, która rozpoczęta w imię uzdrowienia, wiedzie przez odkrywanie tajemnic Wielkiej Księgi Życia i poszerzanie pola bardziej swobodnej samorealizacji.

Wiara, to początek wiedzy.
Ślepa wiara, to ścieżka donikąd.

Jeśli przyjmiemy, że jesteśmy świadomością w toku własnego rozwoju, możemy uniknąć wielu problemów zarówno natury psychicznej, jak i fizycznej, nie wspominając o duchowej naturze człowieka.

Wówczas to, co nazywamy błędem, ujrzymy w nowym świetle, świetle zdobywania okruchów wiedzy płynącej z doświadczenia.

Natomiast my zaczynamy powoli postrzegać swoją drogę w kategorii poznawczej, gdzie informacje płynące z emocjonalnego poziomu życia, stanowią z jednej strony ogromną siłę napędową dla kreacji, z drugiej system ostrzegania informujący nas o niebezpieczeństwie kontynuowania podróży w wybranych parametrach doświadczenia.

Ignorowanie informacji pochodzącej z naszej własnej istoty, prowadzi do poczucia zagubienia, problemów natury osobistej, społecznej, nie wspominając o zdrowiu.

Wielu ludzi, z którymi miałam przyjemność pracować na zajęciach warsztatowych, z nieufnością bądź dalekim dystansem przyjmowało wiedzę dotyczącą rozwoju w oparciu o własne Serca, w oparciu o Miłość.
Niektórzy, rekrutujący się z elit intelektualnych uważali wręcz, że rozmowy dotyczące Miłości są niestosowne w towarzystwie. Identyfikowali potężną Energię Stwórczą, której zawdzięczają swoje istnienie, z obrazkami rodem z opery mydlanej. Smutny jest brak wiedzy, jeszcze bardziej przykre, zwłaszcza dla istot ukierunkowanych na rozwój intelektualny, konsekwencje ich własnej ignorancji.

Bazą i podstawą wszelkich form życia jest Energia Miłości. Skrępowanie w obliczu wiedzy dotyczącej tej cudownej Energii Stwórczej, której jesteśmy fragmentarycznymi cząstkami, powinno uzmysłowić jak bardzo jesteśmy zaprogramowani, jak łatwo nami manipulować i prowadzić w kierunku samozniszczenia.

Odrzucić Miłość, oznacza odrzucić Siebie, swą pierwotną Naturę, Energię, dzięki której żyjemy i tworzymy.