Medytacja jest jednym z wielu narzędzi rozwijającej się świadomości. Jednym ukazuje ich chaos mentalny, innych przenosi do wymiarów odpowiadających poziomowi rozwoju wewnętrznego. Są również i tacy, którzy doświadczają błogości Pustki.

Rozwój jednakże zakłada wzrost, co odnosi się do wszystkich poziomów funkcjonowania. Rozwój sfery mentalnej, emocjonalnej, dbałość o fizyczny nośnik naszej istoty. Do tych poziomów dociera świadomość na obecnym etapie rozwoju dla znakomitej większości mieszkańców planety Ziemia. Niewielka garstka doświadczyła siebie w kategoriach ciała energetycznego, a jednostki świetlistości własnych ciał. Manipulowanie stanem świadomości poprzez substancje stymulujące, modelujące, nie ma nic wspólnego z rozwojem, choć może chwilowo poszerzyć perspektywę postrzegania rzeczywistości.

Z mojego oglądu Rzeczywistości wielu ludzi ma problem z odczuwaniem Miłości. Tworzą swoje doświadczenie w oparciu o wypracowane wzorce zachowań, wymogi środowiskowe, nawyki, potrzeby świata zmysłów. Jeśli inspirujesz się postrzeganiem zmysłowym przy podejmowaniu decyzji, Twoja częstotliwość wibracji najczęściej pozostaje najczęściej w dotychczasowym poziomie, albo spada... Wszystko zależy od zespołu wewnętrznych cech, które są wiedzą od czuciową zawartą w nośniku energetycznym, czyli wiedzą Duszy.

Cechy wewnętrzne (wiedza Duszy) kształtujemy świadomie lub nieświadomie, ale to one poza posiadanymi talentami, nadają kierunek naszej codziennej twórczości. Bhagawad-Gita opisuje je w kategoriach trzech gun - dobroci, pasji i ignorancji. Guna dobroci jest stanem świadomości rozwijającej się przez Miłość (jak to mówi Kriszna - stanem kiedy wszystkie bramy - czakry oświetla światło wiedzy Duszy). Rozwój wiedzy dokonuje się tu na bazie Miłości i inspiracji, które płyną z Powszechnego Pola Energii.

Każda istota postrzega rzeczywistość z innej uwarunkowanej poprzez rozwój perspektywy. Każda istota tworzy i doświadcza skutków własnej twórczości. Jakie jest prawdopodobieństwo zbliżonego postrzegania, tworzenia i doświadczania Jedynej Rzeczywistości?

Czym jest uwarunkowane "okno postrzegania" Jedynej Rzeczywistości?

Czy "okno postrzegania" jest powielalne dla kogokolwiek, jeśli istoty podążają ścieżką mądrości serca własnego?

Dlaczego ludzie często mylą Jedyną Rzeczywistość z jej opisem w postaci definicji, słów czy matematycznych wzorów?
Od czego zależy sposób interpretowania Jedynej Rzeczywistości?

Jeśli każda istota ma jedyne i niepowtarzalne "okno postrzegania", czy istnieje możliwość porozumienia istot, które identyfikują Jedyną Rzeczywistość z opisem stworzonym na bazie posiadanej wiedzy?

Co realnie łączy wszystkie poziomy i wymiary bytu?

Na jakiej bazie jest możliwa współpraca pomiędzy różnymi formami życia?

Jakie skutki niesie budowanie porozumienia pomiędzy istotami, które Jedyną Rzeczywistość mylą z opisem jej aspektów na bazie posiadanej ograniczonej (a priori), wiedzy?

Zasada Odrębności jest bazą do budowania modelu życia społecznego w oparciu o informacje niesione poprzez wąskie spektrum postrzegania przez zmysły. W jaki sposób poszerzyć spektrum postrzegania Jedynej Rzeczywistości, by była możliwa zmiana paradygmatu do tworzenia bardziej harmonijnego życia jednostki jak i całej społeczności?

Dlaczego i w jakich okolicznościach dajesz przyzwolenie innym na manipulowanie sobą?

Czy dostrzegasz związek pomiędzy manipulacją, a strachem? Co boisz się utracić?

Jakie konsekwencje wiążą się z akceptacją manipulacji jako narzędzia do realizacji w ramach komunikacji międzyludzkiej?

Jak reagujesz na spostrzeżenie, że ktoś usiłuje Tobą manipulować?

Ludzie, o jakich cechach wewnętrznych najczęściej ulegają presji manipulacji?

Miłość nie potrzebuje manipulacji. Dlaczego?

Czy dostrzegasz związek pomiędzy Miłością i Prawdą?

Czy dostrzegasz, że wykorzystując manipulację, często mijasz się z Prawdą?

Czy człowiek, który we własnej realizacji mija się z Prawdą, podnosi poziom własnej wibracji czy raczej obniża ją?
Zatem czy manipulująca istota realnie rozwija się?

Jakie cechy wewnętrzne rozwija manipulująca istota? Czy dzięki nim będzie potrafiła stworzyć harmonijne doświadczenie życiowe?

Wielu poznanych przeze mnie ludzi uważa, że dzięki manipulowaniu własnym ciałem fizycznym, emocjonalnym lub mentalnym, rozwijają się.
Dręczenie ciała fizycznego nadmiernym wysiłkiem, suplementacja "anabolikami", tudzież innymi preparatami, mają ich zdaniem pomóc wyrzeźbić sylwetkę fizyczną. Mają stać się bardziej "atrakcyjnym towarem" na rynku handlującym wyglądem fizycznym. Skutki braku kontroli nad tą sferą destrukcyjnego działania dostrzegam w swojej pracy w charakterze lekarza. Liczne patologie dotyczące układu immunologicznego, oraz aparatu ruchu u sportowców, których miałam przyjemność konsultować jako lekarz, były integralnie związane z brakiem umiejętności wykorzystania wiedzy dotyczącej zarządzania tym poziomem własnej istoty. A ludzie, których konsultowałam od strony medycznej, byli uznanymi sportowcami. Nawet nie chcę myśleć, co czynią sobie tak zwani normalni ludzie korzystający z pseudo dobrodziejstwa rozwiniętego przemysłu mającego podobno na celowniku poprawę aparycji i wzrost fizycznej tężyzny.

Jeden z moich pacjentów bliżej zainteresowany skutkami zdrowotnymi własnych wyczynów na siłowni, permanentnie dostarczał mi wyniki badań dotyczące stanu własnej tkanki mięśniowej. Wyniki badania kinazy fosfokreatyny (podobno zdaniem "znawców" tematu, to zjawisko normalne) były podwyższone tak, jak w przewlekłej dysfunkcji układu odporności zwanej reumatyzmem mięśniowym. Zastanawiałam się, kiedy "wyprodukuje" sobie chorobę autoimmunologiczną. Naprawdę nie musiałam długo oczekiwać.
Nie tak dawno zmarł mistrz kulturystyki. Miał zaledwie czterdzieści kilka lat. Wciąż się słyszy o nagłej śmierci zawodników różnych dyscyplin sportowych, ale ludzie zachowują się jak zaprogramowane cyborgi, które pozbawiono zdolności własnego logicznego myślenia. Całe przedsiębiorstwa handlujące "cudownymi preparatami" na tej naiwności robią niezły biznes. Tylko, gdzie tu jest realne dobro człowieka? Tu jest tylko umysł zaprogramowany na żądzę zysku! Bez jakichkolwiek uczuć wyższych, bez empatii. Zasada Odrębności stanowiąca bazę do budowania obecnego modelu społecznego funkcjonowania, zbiera swoje krwawe żniwo.