Dusza, to czysta Energia, wieczna i nieskalana. Ciało, umysł, inteligencja i ego służą zamanifestowaniu potencjału Duszy poprzez doświadczenie. Uwarunkowanie Duszy polega na jej identyfikacji z ego i pozostałymi narzędziami. Przebudzenie, to proces, w którym zaczynamy postrzegać siebie jako Duszę i odczuwać różnicę pomiędzy identyfikacją z ego, a tożsamością duchową w odczuwaniu.

***

Przebudzenie nie zmienia świata zewnętrznego, ale stosunek człowieka do siebie i innych. Człowiek potrafi oddzielić to, co Rzeczywiste od wytworów umysłu i widzi, że wieczność jest była i będzie tu i teraz. Rzeczywiste Jest, a on sam Tym Jest. TAT TWAM ASI.

Boska Prawda Jest. Oznacza to byt, czyste istnienie. Najpełniej Boską Prawdę wyraża Cisza, która emanuje przez oczyszczoną z sił natury materialnej, Duszę. Istota taka znajduje się wówczas w procesie opuszczenia tego wymiaru poprzez wniebowstąpienie. Człowiek, jako uwarunkowana Dusza poprzez rozwój zmierza do urzeczywistnienia tej Prawdy, transformując siebie samego, swój ogląd Rzeczywistości i to, kim w istocie swej jest.

***

Medytacja, to odczucie Ciszy. Czasami pojawiają się myśli, obrazy, niekiedy emocje. Jeśli nie koncentrujesz uwagi na nich, one płyną... Ty trwasz w Ciszy. Cisza Jest. Wszystko, co pojawia się i znika jest puste, pozbawione substancji, dopóki nie zasilisz tego energią uwagi.

***

Jeśli człowiek nie potrafi zarządzać poziomem mentalnym czy emocjonalnym, wciąż jest "wyrywany" z Ciszy przez okoliczności zewnętrzne. Stąd praktyka medytacji bez równoczesnego podnoszenia energii na poziomie emocji i mentalu, to krążenie w labiryncie.

Rozwój uwarunkowanej Duszy, to droga od identyfikacji z ciałem, do identyfikacji z Duchem. To podróż odkrywająca w doświadczeniu potencjał twórczy Duszy. To poszerzanie wiedzy i wzrost poziomu wibracji Energii uwarunkowanej Duszy, aż do pełnej integracji z Duchem. To film, który reżyserujemy sami w oparciu o cechy wewnętrzne, preferencje i przekonania.

***

Dusza jest wieczna i nieśmiertelna. Jest. Uwarunkowanie poprzez siły natury materialnej wybiera, aby doświadczać potencjału twórczego. Przejawia go świadomie, lub nie, co zależy od jej rozumienia siebie i otoczenia, czyli poziomu rozwoju świadomości.

***

Ego jest narzędziem - wtórną tożsamością Duszy. Dzięki niemu Dusza może przejawiać się. Ego nie jest problemem. Problemem jest żądza, której korzenie tkwią w niskim poziomie rozwoju świadomości. Na tym poziomie ludzie rozpoznają w sobie odrębne byty i traktują się zgodnie z tym, co widzą i rozumieją.

Pomiędzy Ciszą i Ciszą istnieje iluzja, którą jako uwarunkowane formy nazywamy życiem.
Wiedza, iż Bóg jest Nicością, w której istnieje całość potencjału nie wystarczy do urzeczywistnienia tej Prawdy. Jest droga wzrostu: od identyfikacji z formą do doświadczenia jedności z Ciszą. Od doświadczenia jedności z Ciszą do stanu czystego Bytu.

***

Życie, to proces, w którym odkrywamy i doświadczamy potencjału Ducha.

***

Większość wcieleń upływa na nieświadomej kreacji. Żyjemy obserwując innych, tych, których traktujemy jak autorytety. Istotne są wnioski, które płyną z doświadczeń i ich wykorzystanie w kolejnym własnym wyborze. Nieświadomy rozwój wiąże się z identyfikacją z ego. Postrzegamy siebie jako odrębne byty i dokonujemy wyborów zgodnie z wiedzą świata zmysłów. Kiedy odkryjemy wartość miłości w rozwoju, wówczas szybko wzrastamy w wiedzę o sobie i poziom wibracji, które warunkują dostęp do Prawdy o naszej duchowej tożsamości, o jedności wszystkich i wszystkiego. Wówczas nasze postrzeganie i działanie ulegają diametralnej zmianie. Wynika ona ze zmiany sposobu, w jaki widzimy siebie i wszystko, co Jest.