Umysł, to narzędzie uwarunkowanej Duszy. Właściwe korzystanie z jego posiadania prowadzi do odkrycia Miłości we własnym sercu. Kreacja z poziomu odczuwania Miłości, to droga harmonijnego wzrostu poziomu wibracji i transformacji osobowości do nowego postrzegania siebie i rzeczywistości. Tym jest rozwój na obecnym poziomie rozwoju ludzkiej świadomości.

***

Umysł osobowy jest narzędziem dzięki któremu Dusza uwarunkowana poprzez siły materialnej natury może tworzyć swój świat i siebie w aspekcie osobowości.

***

Jeśli umysł osobowy zintegrujesz z odczuciem Miłości, wzrastasz w wiedzę i moc Uniwersum.

***

Umysł może być sojusznikiem żywej istoty w podróży do Jedności z Pierwotną Boską Naturą lub jej największym wrogiem. Jeśli jego działanie jest zintegrowane z Energią Miłości, czyli Boską Energią Stwórczą, wiedza i wizje służą wzrostowi świadomości, a człowiek przybliża się do odczucia tego, Kim Jest. Jeśli umysł nie jest zintegrowany z sercem, wiedza i wizje służą wzrostowi ego, a istota dryfuje w kierunku samozniszczenia bez względu na jej poglądy i wyobrażenia.

Bóg Jest. Wszystko, co człowiek czyni jest Jego snem. Autonomia Duszy polega na pewnej niezależności wyboru w ramach samorealizacji. Jednakże wszystko, co istnieje, to manifestacja niewielkiej części Boskiego potencjału.

***

Myśl, słowo i i czyn. Trzy narzędzia do tworzenia. Kim jest twórca? Boska Energia, czyli uwarunkowana Dusza na określonym etapie rozwoju.

***

Zrozumienie Boga jest adekwatne do poziomu rozwoju świadomości człowieka. Aby zmienić zrozumienie, trzeba wewnętrznie wzrosnąć. Nie wystarczy przeczytać mądre słowa i identyfikować się z istotami na wyższym poziomie rozwoju. Potrzebne jest doświadczenie, a raczej ich wielość i nieustanna transformacja na wszystkich poziomach istnienia człowieka.

***

Kierunek kreacji wyznaczają potrzeby. Potrzeby odzwierciedlają poziom rozwoju uwarunkowanej świadomości w poszczególnych aspektach rzeczywistości. Realizując potrzeby wzbogacamy się w wiedzę o potencjale twórczym do którego posiadamy dostęp jako uwarunkowana Dusza. Im wyższy poziom rozwoju uwarunkowanej świadomości, tym szerszy dostęp do coraz bardziej subtelnych wibracji potencjału twórczego. Koniec podróży uwarunkowanej Duszy, to całkowite uwolnienie spod wpływu sił natury materialnej i Wniebowstąpienie, czyli kontynuacja rozwoju na wyższym subtelniejszym poziomie wibracji Oceanu Ducha.

Zanim dziecko stanie się dorosłym i dojrzałym człowiekiem, przyswaja wiedzę i praktycznie z niej korzysta na wielość sposobów. Zanim nasze pojmowanie siebie zmieni się z postrzegania siebie jako osobowości na tożsamość Duszy, mija wiele czasu, doświadczeń niosących wiedzę i zmiany przekonań dotyczących rzeczywistości. Wszystko ma swoje miejsce i swój czas.

***

Rozwój ujawnia coraz wyższe wibracje i zmienia wiedzę o naszej tożsamości w odczuciu.
To, kim jesteśmy w swej Naturze Boskiej, nie zmienia się nigdy. Zatem, co się zmienia? Nasze pojmowanie siebie w związku z transformacją na poziomie odczuć. Nie chodzi tutaj jedynie o chwilową zmianę, jaką niesie medytacja, ale o odczucie Ciszy w sobie, stałe i niezaburzone żadnymi zewnętrznymi wydarzeniami. Ten proces nazywamy rozwojem świadomości.

Światło Boskie, Dusza odkrywa w sobie w karmicznej podróży. Bóg, to najwyższa wibracja, Nicość, która Jest, Świadomość, która tworzy wszystko, włącznie z istotami, które obdarowuje autonomią. Człowiek tworzy z potencjału Duszy, która jest fragmentem Boskiego Ducha.
Rozwój człowieka, to konsekwentny wzrost poziomu wibracji. Odzwierciedleniem tego wzrostu jest obecność szlachetnych cnót i kreacja piękna i harmonii, miłości i mądrości. Energią Stwórczą manifestacji Boga jest Miłość, stąd kreacja ludzkiego serca jest drogą do Jedności z Bogiem poprzez serce.

***

Szlachetne cnoty ujawniają się z potencjału Duszy dzięki kreacji serca. Ich obecność gruntuje zespół doświadczeń, dla których wybór pochodzi z odczucia Miłości.
Czego nie stworzysz, tego nie doświadczysz. Każda istota w świecie wolnej woli tworzy swoje doświadczenie, swój świat i siebie samą - swoją osobowość. Stąd wysoko rozwinięte istoty najpierw odkrywają Miłość, bowiem to na bazie jej odczuwania można tworzyć najwspanialszy wizerunek własny, czyli siebie. Potencjałem jest Boska Rzeczywistość Pustki, a kochające serce wybiera to, co najkorzystniejsze z perspektywy doświadczenia i wzrostu własnego.