Pojęcia porażka i sukces należą do świata zmysłów. To tutaj, na tym poziomie rozwoju doświadczamy dualizmu. Kiedy jesteś zintegrowany z Duchem, dostrzegasz jedynie wielość wyborów i doświadczeń, dzięki którym Duch zdobywa wiedzę o sobie. W świecie zmysłów sposobem na zdobywanie wiedzy jest doświadczenie. Tam gdzie istnieje radość, jest smutek. Pary przeciwieństw.

***

Dualizm, służy poznaniu na poziomie postrzegania zmysłowego. Jeśli uwarunkowana Dusza wzrasta do poziomu rozwoju poprzez wiedzę intuicyjną, dostrzega po pewnym czasie, a później doświadcza, jedności wszystkich i wszystkiego. W związku ze zmianą postrzegania koncepcja modelu społecznego opartego o Zasadę Odrębności ustępuje nowemu paradygmatowi rozwoju, czyli Zasadzie Jedności. Rozwój, to proces, w którym doświadczenie siebie i poznanie warunkują wzrost świadomości.

***

Bóg podarował człowiekowi autonomię tworzenia własnego świata. Wyposażył w narzędzia i zaoferował fragment samego Siebie. Człowiek dorósł do tworzenia tego, co widać i słychać.

Oczy człowieka postrzegają poprzez filtr uwarunkowania. Filtr ów, to cechy osobowości ukształtowane w tym życiu, ale ich zalążki tkwią w karmicznych doświadczeniach.
Aby Dusza spojrzała na świat z własnej, nieuwarunkowanej perspektywy, musi wzrosnąć do poziomu wibracji, który uwolni ją od sił materialnej natury: gun dobroci, pasji i ignorancji. Całość rozwoju uwarunkowanej Duszy zmierza do uwolnienia poprzez doświadczenia, dzięki którym poszerza wiedzę i wzrasta w częstotliwość wibracji.

***

Rozwój uwarunkowanej Duszy odbywa się etapami i przebiega zgodnie z rozumieniem siebie i wszystkiego wokół. Kiedy uwarunkowana Dusza wzrośnie do odpowiedzialności za siebie, rozwój nabiera tempa, a wybory coraz częściej płyną z umysłu zintegrowanego z sercem. Po uzyskaniu odpowiednio wysokiej wibracji źródło wiedzy poszerzamy poprzez intuicję o nowe koncepcje zawarte w Powszechnym Polu Energetycznym.

Poziom rozwoju człowieka warunkuje sposób postrzegania i doświadczania Jedynej Rzeczywistości. Bóg jest wszystkim co Jest. Człowiek jest Jego Tworem.
Bóg poznaje Siebie poprzez własną twórczość, również poprzez twórczość Jego stworzenia, w tym człowieka.
Bóg nie jest religią, bowiem religia jest opisem zrozumienia przez człowieka jego świata i jego istnienia.
Bóg mieszka w każdym ludzkim sercu jako Dusza Najwyższa. Miłość prowadzi człowieka do wzrostu poziomu wibracji, co umożliwia doświadczenie Jedności ze wszystkim, co Jest.
Tym, co dzieli ludzi jest zaprogramowany umysł, tym, co jednoczy, jest Miłość.

***

Religia, to opis zrozumienia siebie i rzeczywistości na określonym poziomie rozwoju świadomości. Duch, to byt, czyste istnienie. Doświadczamy go w odczuciu. Duchowość, to droga do Jedności z Duchem. Polega na stałym wzroście poziomu wibracji i świadomości, aż do pełnej integracji, gdzie przestajemy funkcjonować, jako oddzielone od Oceanu Ducha byty.

Przebudzenie, to wysokoenergetyczny stan uwarunkowanej świadomości. Kto może doświadczyć przebudzenia?
Z mojej perspektywy istoty, które w ramach rozwoju uwarunkowanej świadomości uzyskały zrozumienie swej duchowej tożsamości i urzeczywistniają siebie pod przemożnym wpływem guny dobroci. Oznacza to kreację serca i odkrywanie w sobie szlachetnych cnót, które stanowią jednocześnie ramy doświadczenia.

***

Dopóki uwarunkowana Dusza nie zakończy swych lekcji i w następstwie tegoż, nie wzrośnie do poziomu czystej wibracji Ciszy, powraca do świata samsary.

***

Rzeczywistość ziemska, to scena, to miejsce manifestacji potencjału twórczego i samopoznania.
Cisza, to Boska rzeczywistość w przestrzeni ludzkiego serca.