Bóg jest wszystkim, co Jest, co oznacza, że poza Nim istnieje jedynie iluzja. W każdym ludzkim sercu jest obecny, jako Dusza Najwyższa. Jeśli człowiek zrozumie role uczuć i Miłości, odkryje tym samym mapę podróży do domu Ojca. Drogowskazem będzie wiedza płynąca na bazie Miłości. Trudno w to uwierzyć patrząc na współczesny świat, w którym miłość kojarzy się z seksem, a podróżujący skupieni są na wartościach świata zewnętrznego, ale tak wygląda ewolucja człowieka. Najpierw rozwój w oparciu o zmysły - świat zewnętrzny, potem edukacja zwrócona jest na poznanie - świat wewnętrzny. W finale zrozumienie swej Boskiej natury i natury iluzji.

***

Poziom rozwoju uwarunkowanej świadomości wyznacza wartości, które ludzie identyfikują z własnymi potrzebami. Im wyższy poziom rozwoju społeczności, tym mniejsze zainteresowanie oferta zewnętrzną, a większe, rozwojem wewnętrznym. Wysoko rozwinięte istoty rozwijają zespół szlachetnych cnót świadomie, wiedzą bowiem, że to właśnie owe cechy decydują o sposobie postrzegania Jedynej Rzeczywistości, a zatem i realizacji nowych koncepcji poznania.

Ego nie jest chorobą, ale narzędziem, z którym człowiek na pewnym etapie rozwoju identyfikuje swoją tożsamość. Niebezpieczeństwem tej identyfikacji jest rozwój poprzez żądzę. To żądza jest źródłem ludzkiego cierpienia. Właściwe wykorzystanie ego wynika z wiedzy i obserwacji siebie. Na obecnym poziomie rozwoju człowieka, istotne są emocje, ich świadomy rozwój jako źródła informacji do wykorzystania. Wielu ludzi nie rozumie tej potrzeby i podejmuje wiele prób manipulowania sobą dla ich stłumienia, separacji czy wręcz odrzucenia siebie jako istoty posiadającej uczucia. To błąd, za który płacimy wysoką cenę. Wystarczy spojrzeć na świat - lustro w której przegląda się ludzkość.

Istnieje tylko Jeden Duch, który poznaje siebie w swoim stworzeniu. Zatem każda istota jest jedną z wielu Jego perspektyw. Rozwój uwarunkowanej świadomości odkrywa w doświadczeniu nowe pokłady wiedzy. Korzystając z nich poszerzamy ogląd siebie i rzeczywistości. Dopóki źródłem wiedzy jest otaczający świat, rozwijamy się w paśmie postrzegania przez zmysły. Jeśli wzrośniemy w mądrość, otwieramy się na serce i intuicję. Rozwój trwa nadal, ale odbywa się w wyższym paśmie wibracji. Finał, poznanie siebie, jako Boskiej Energii i wniebowstąpienie, które kończy cykl rozwoju w świecie samsary.

***

Trzy siły materialnej natury - dobroć, pasja i ignorancja, warunkują życie zamanifestowanej duszy. Identyfikacja Duszy z ego, umysłem, ciałem i inteligencją, warunkuje duszę. Kiedy wzrastamy w mądrość poprzez kolejne doświadczenia, coraz głębiej rozumiemy magię iluzji i zasady jej działania. Powrót do Boga, to droga oddzielania iluzji, która podlega zmianie od rzeczywistości, która po prostu jest.

Dusza jest czystą świadomością, Boskim potencjałem. Ego, z którym człowiek identyfikuje swoją tożsamość, to tylko narzędzie, dzięki któremu Dusza może doświadczać swego potencjału. Życie wtórnej osobowości - ego jest kontrolowane przez siły materialnej natury: dobroć, pasję i ignorancję. Osoba, która tworzy pod wpływem siły dobroci, podąża do Jedności z Duszą. W trakcie rozwoju, odkrywa w sobie szlachetne cechy, które stanowią elastyczne ramy jej podróży do jedności, a jednocześnie określają charakter doświadczeń. Tworzy poprzez Miłość, a skutkiem jej twórczości jest piękno i harmonia.

***

W świecie wartości człowieka kreującego poprzez gunę dobroci, najwyższym celem jest głębia samopoznania. Rezultaty zewnętrzne są bez znaczenia, ponieważ świat zewnętrzny, to dla takiej istoty jedynie lustro, w którym widzi postępy w rozwoju własnym, a nie miejscem, w którym realizuje swój aktorski potencjał, czyli to, co realizują istoty pozostające pod dominacją guny pasji. Punkt widzenia ewoluuje wraz z ludzką świadomością.