Uwarunkowana Dusza podlega wpływom niższych wibracyjnie sił natury materialnej: dobroci, pasji i ignorancji. W zależności od ludzkich wyborów, człowiek tworzy w harmonii z guną odpowiadającą zespołowi cech, które wcześniej ukształtował. Człowiek tworzący w harmonii z guną pasji bez odczucia Miłości, rozwija często bardzo niekorzystne cechy osobowości, które stanowią jego osobisty filtr postrzegania rzeczywistości. Tworzy zatem według tego, co dostrzega jako własną prawdę. Jego twórczość ma destrukcyjny wpływ na otoczenie i jego własne życie. Miłość otwiera człowieka na twórczość w gunie dobroci. Skutkiem tego jest zespół szlachetnych cnót, które stanowią filtr postrzegania takiej istoty i warunkują jego twórczość - ziemski raj.

***

Realizacja w gunie materialnej natury zwanej dobrocią, to kreacja serca. Skutkiem takiej kreacji są szlachetne cnoty: mądrość, piękno, humanitaryzm, sprawiedliwość, wstrzemięźliwość, odwaga i wiele innych. To filtr postrzegania i tworzenia w świecie materialnym. Guna dobroci, to droga do uwolnienia spod wpływu sił materialnej natury.

Istnieje wiele poziomów, z których czerpiemy wiedzę poprzez wizje, dzięki otwartej czakrze trzeciego oka - Adżni. Najwyższe poziomy Ciszy są otwarte dla istot, które mają rozbudowaną czakrę serca. To nie Adżni czakra czy szyszynka decydują o poziomie, z którego człowiek otrzymuje wizje, ale jego otwarte na miłość, serce.
Prawda Absolutu jest jedna, ale dla uwarunkowanej świadomości, istnieje nieskończona ilość prawd. Prawda uwarunkowanej świadomości ewoluuje wraz z nią samą. Im bliżej integracji ze Światłem Duszy, tym bliżej Prawdy Absolutu.

***  

Wiedza jest nieskończona. Dostęp do wiedzy zdeponowanej w Powszechnym Polu Energetycznym jest uwarunkowany poziomem osobistej wibracji. Miłość w odczuciu rezonuje z wiedzą w PPE zintegrowaną z Miłością Uniwersalną na tym poziomie według zasady: Podobne Przyciąga Podobne.

Rozwój dziecka może pomóc w zrozumieniu, czym jest rozwój świadomości człowieka.
Identyfikacja z ciałem fizycznym, jako jedyną tożsamością, warunkuje wybory opcjonalne z rozumieniu siebie jako odrębnego bytu. Kiedy dzięki licznym doświadczeniom dostrzegamy, że odrębność człowieka od człowieka wynika z naszej percepcji zmysłowej, próbujemy odkryć nieznane, to, co znajduje się ponad światem zmysłowego postrzegania i doświadczania. Jedni podążają za otwartym w procesie rozwoju osobistego, trzecim okiem, inni dostrzegają konieczność włączenia do świadomego rozwoju, uczuć. Dopóty, dopóki nie doświadczamy jedności wszystkich i wszystkiego, nasz rozwój jest dysharmonijny. Kiedy poczujemy jedność, uzyskujemy pewność naszej jedności ze Źródłem. Wówczas zmienia się diametralnie nasze doświadczenie i życie. Dopóki jedność jest koncepcją czy informacją, nasze wybory są niespójne, a słowa pozbawione wewnętrznej mocy.

Czym jest pozorna równowaga?
Obserwowałam ludzi, którzy korzystali z medytacji jako narzędzia przywracającego równowagę. Owszem. Potrafili zachować spokój w różnych sytuacjach, ale pod powierzchnią spokoju, zalegał emocjonalny gruz. Często jego źródło było karmiczne. Ludzie ci nie uwolnili swoich blokad. Oni je przykryli i po pewnym czasie praktyki, byli ich całkowicie nieświadomi. Blokady te ujawniły się pod postacią chorób lub innych przykrości w ludzkim doświadczeniu.

***

Dwadzieścia lat temu, świat obiegła smutna wiadomość, ciężka choroba Dalej Lamy. Przywódca Tybetu medytował wiele godzin dziennie, przez wiele lat, co nie uchroniło go przed chorobą nowotworową. Kilkanaście lat później na raka umiera mistrzyni zen, moja znajoma. Medytacja, to narzędzie do zastosowania z korzyścią dla każdego poziomu rozwoju. Nie zastąpi jednak kreacji dzięki której doświadczamy i rozwijamy cechy osobowości. Cechy te warunkują sposób widzenia i doświadczenia siebie, a więc poszerzenia postrzegania- element rozwoju świadomości.