Czym jest pozorna równowaga?
Obserwowałam ludzi, którzy korzystali z medytacji jako narzędzia przywracającego równowagę. Owszem. Potrafili zachować spokój w różnych sytuacjach, ale pod powierzchnią spokoju, zalegał emocjonalny gruz. Często jego źródło było karmiczne. Ludzie ci nie uwolnili swoich blokad. Oni je przykryli i po pewnym czasie praktyki, byli ich całkowicie nieświadomi. Blokady te ujawniły się pod postacią chorób lub innych przykrości w ludzkim doświadczeniu.

***

Dwadzieścia lat temu, świat obiegła smutna wiadomość, ciężka choroba Dalej Lamy. Przywódca Tybetu medytował wiele godzin dziennie, przez wiele lat, co nie uchroniło go przed chorobą nowotworową. Kilkanaście lat później na raka umiera mistrzyni zen, moja znajoma. Medytacja, to narzędzie do zastosowania z korzyścią dla każdego poziomu rozwoju. Nie zastąpi jednak kreacji dzięki której doświadczamy i rozwijamy cechy osobowości. Cechy te warunkują sposób widzenia i doświadczenia siebie, a więc poszerzenia postrzegania- element rozwoju świadomości.

To, co nazywamy światem jest uwarunkowane poziomem rozwoju człowieka. Na poziomie ciała fizycznego, poziom rozwoju świadomości odzwierciedla liczba chromosomów. I tak: dla I poziomu rozwoju świadomości, liczba chromosomów wynosi 42+2, dla II poziomu rozwoju (współczesnych ludzi) 44+2, dla poziomu, do którego ludzka rasa aspiruje 46+2. Liczba chromosomów odzwierciedla naszą soczewkę postrzegania Jedynej Rzeczywistości, a chromosomy, naszą wiedzę doświadczalną na jej temat.
Im bardziej harmonijny i świadomy rozwój, tym więcej satysfakcji w doświadczaniu siebie. Świadomy rozwój wiąże się z wiedzą o sobie na poszczególnych etapach własnego uwarunkowania. Niektórzy ludzie usiłują "przeskoczyć siebie". Wydaje im się, że sama wiedza i umiejętność inteligentnego nią operowania odzwierciedlają poziom rozwoju świadomości. Z mojej perspektywy, niekoniecznie. Wysoki poziom rozwoju intelektualnego, niekoniecznie koresponduje z wysokim poziomem rozwoju świadomości. Boskie Światło świeci przez soczewkę postrzegania. Im jest szersza, tym intensywniej świeci.

Najtrudniej człowiekowi zrozumieć, że stan zwany bytem, jest bazą dla jego istnienia. Nie trzeba niczego robić, aby być. W samym czystym istnieniu jest spokój, błogość, mądrość, miłość. Co zatem stoi na przeszkodzie w doświadczeniu tego stanu?
Żądza, a wraz z nią brak akceptacji dla tego, co już jest.
Brak łączności z sercem, a wraz z tym, zagubienie w plątaninie informacji generowanych przez świat zewnętrzny.
Niepokój, a wraz z tym uczuciem, nieustanny galop, ucieczka od odczuwania siebie we wszelkie formy uzależnienia.
Nie potrzeba zatem niczego, aby być. Trzeba tylko zrozumieć, że posiadanie czegokolwiek nie jest drogą do doświadczenia samego bycia, a wraz z nim wszystkiego, co się z tym wiąże.

Świat jest lustrem, w którym przeglądasz się każdego dnia. Czym jest sukces? Dla jednego, możliwością wyrażania własnego potencjału i cieszenia się tym bez względu na ocenę świata zewnętrznego. Jeśli tworzysz w harmonii z siłą dobroci, twoje wartości - proste życie i wzniosłe myślenie są odległe od tego, co stanowi o sukcesie współczesnego człowieka - pieniądze władza, design, splendory, wysoka technologia. Z perspektywy istoty hołdującej wartościom współczesności, człowiek rozwijający się na bazie guny dobroci jest nikim. Inną stroną tego medalu jest to, że realizacja na bazie guny dobroci prowadzi na wprost do jedności ze wszystkim, co Jest, a realizacja w obowiązującej powszechnie gunie pasji, może prowadzić do ignorancji lub do przewartościowania swego życia i dalszego rozwoju w gunie dobroci.