Jesteśmy zawsze połączeni z Bogiem, choć nie zawsze mamy świadomość tego faktu. Stopień tego połączenia jest uwarunkowany ilością Światła, z którą potrafimy się zintegrować.

Dojrzałość do integracji z Duszą nie zależy od chęci, ale szlachetnych cnót.

Moc Duszy płynie z otwarcia na Miłość. Im więcej Miłości w doświadczeniu, tym większa moc Duszy. Integracja z innymi odbywa się na wielu poziomach, ale bazą jest Miłość.

Mądrość, Miłość, Piękno to okna poprzez które postrzegamy i wyrażamy Siebie. Okna te "otwieramy" dzięki praktycznemu wykorzystaniu inspiracji płynących na bazie Miłości. W ten sposób kształtujemy szlachetne cnoty, czyli ramy naszego uwarunkowanego doświadczenia.

Szlachetne cnoty, to skutek kreacji serca. Światło Boga ujawnia je w doświadczeniu.

W procesie rozwoju osobowość wielokrotnie zmienia swoje cechy, czemu towarzyszy uwalnianie blokad emocjonalnych. Stąd w życiu adepta rozwoju nieoczekiwane zmiany nastroju. Jeśli uwarunkowana Dusza podnosi wibrację, wówczas uwalnia blokady. Ich ilość topnieje, a sposób odczuwania, zmienia się na bardziej łagodny.

Prawdziwe życie, z mojej perspektywy, to życie autentyczne, to uczciwe wyrażanie siebie na każdy moment, to samoobserwacja i umiejętność dostrzegania obszarów uwarunkowania - przekonań, które powinny być transformowane. Rozwój, to proces przypominający wchodzenie po schodach. Pewnie i bezpieczne kroczymy wtedy, kiedy nasze kroki harmonizują z odczuciem.

***

Droga do Jedności z Duszą, to wielość lekcji, transformacji i doświadczeń, w których mamy prawo wyboru zgodnego z odczuciem Miłości. Konsekwencje również należą do nas. W taki sposób uczymy się o sobie. Kiedy odkrywamy rolę Miłości, nasz rozwój nabiera kolorów i tempa. W finale doświadczamy jedności ze wszystkim, co Jest i inicjujemy nowy etap tej podróży- świadomy wzrost wibracji formy, aż do rozpuszczenia się jej w Świetle. Narzędzia i sposoby płyną, z odczucia, z Duszy.

Miłość płynie nieustannie z najczystszego Źródła. Uzdrowienie jest uwarunkowane otwarciem uwarunkowanej świadomości na jej przepływ.

***

Jest tylko Jeden Duch i tylko Jego manifestacja.
Przeznaczeniem ciała fizycznego, podobnie jak i innych nośników Energii Świadomości jest samopoznanie.

***

Człowiek jest istotą samoświadomą obdarowaną możliwością tworzenia swego świata i siebie. W tym jest podobny do Stwórcy. W zamanifestowanym świecie zdobywa wiedzę o tworzeniu, narzędziach, uwarunkowaniach. Wiedza, to baza do kreacji, dla której siłą napędową jest Miłość. Aspekt poznawczy każdej kreacji ,wzbogaca w wiedzę, aspekt doświadczalny, w odczucie. Życie jest cudem na każdym poziomie urzeczywistnienia, jeśli nauczymy się je tworzyć.

Jeśli kochasz człowieka, słońce czy Boga, Twoje działanie jest wyrażeniem Twej Miłości. To eksplozja uczucia na wielość sposobów, a dzielenie się wiedzą jest jednym z nich. Jeśli ludzkim czynem kieruje żądza: władzy, pieniędzy, splendorów itd., wówczas manipulacja i spryt będą w codziennym doświadczeniu. Miłość nie dba o rezultaty działania, bowiem wystarczy jej wyrażenie siebie. Działania poprzez żądzę są zawsze ukierunkowane na cel. Zdobycie popularności jest jednym z nich.
Wymiana w ramach Miłości oznacza wzajemny szacunek wynikający ze zrozumienia i akceptacji swego miejsca w rozwoju świadomości i tego, iż każda istota jest perspektywą Boskiej Energii.

***

Życie, to manifestacja Boga. Nie jest czymś oddzielnym od Jego Istoty, tak jak ciepło słońca nie jest oddzielone od samej gwiazdy. Człowiek jest istotą, która została obdarowana samoświadomością. Oznacza to, że posiada wolną wolę i moc tworzenia. Najwspanialsza twórczość jest kreacją bazującą na Miłości.