Kiedy odczuwasz Miłość do siebie i świata, wówczas z łatwością i przyjemnością tworzysz wysokowibracyjną dietę, ćwiczysz, by utrzymać przepływ energii i zachować wysokie wibracje ciała, zarządzasz z mądrością własnym umysłem i emocjami. W ten sposób przybliżasz się do odczucia Ciszy Duszy w sobie. Koncentrując się na Ciszy, w naturalny sposób integrujesz z wysoką wibracją Duszy. Towarzyszy temu błogość, poszerzone postrzeganie i intensywny przepływ energii.

***

Cisza w odczuciu (nie należy mylić że stanem bezmyślności), prowadzi do savikalpa i nirvikalpa samadhi. Odkrycie Prawdy o pierwotnej tożsamości, zmienia obraz rzeczywistości. Nasz wzrok coraz częściej wędruje w głąb swej wewnętrznej istoty.
W rozwoju ważna jest uczciwość wobec siebie i zrozumienie. Jeśli człowiek medytuje i nie przybliża go ta praktyka do stanu świadomości, którego doświadczyć pragnie, oznacza to, że bazą do wyboru jest żądza duchowa. To subtelna forma żądzy szybkiego uzyskania celu duchowego. Droga cierpienia.

Gniew, to energia zniszczenia ciemnej strony mocy, wyraz oddziaływania siły ignorancji - najniższej wibracyjnie siły materialnej natury. Prowadzi do destruktywnych zachowań i samozniszczenia.

Dzisiaj usunięto mnie z grupy zrzeszającej fanów Stuarta Wilde. Przyczyna? Jednej z byłych administratorek "nie podobały się" moje posty. Posty, które są channelingiem, najwyższych częstotliwości do których dociera Miłość, emanowały wysoką wibracją Światła. Pod wpływem Światła gniew, wściekłość i złość, którą kobieta ukrywała na poziomie podświadomości, ujrzały światło dzienne. Agresja i atak na mnie dopełniły przykrych dla mego serca, okoliczności.
Zamiast zapytać, co może z tymi emocjami zrobić, wziąć za swoje emocje odpowiedzialność, zdopingowała obecnych administratorów grupy do usunięcia mnie. Taki rodzaj rozumienia, to droga donikąd. Gniew, to śmiercionośna energia. Niszczy najpierw człowieka wyrażającego gniew, potem, wszystkich wokół. Wniosek: praca nad emocjami, to konieczność dla dalszego wzrostu w rozwoju świadomości.

Umysł osobowy, to narzędzie do pozyskiwania wiedzy i tworzenia doświadczeń na etapie rozwoju poprzez zmysły. Jest chwiejny ze swej natury. Umysł fundamentalny jest obserwatorem, narzędziem Duszy Najwyższej w człowieku. Człowiek posługujący się umysłem osobowym żyje w świecie zmysłów. Kiedy odkryje Miłość w odczuciu i połączy serce z umysłem, a następnie tworzy swoje doświadczenie na tej bazie, wzrasta. Na pewnym etapie tego wzrostu dostrzega, że posiada dwa umysły: osobowy i fundamentalny. Umysł fundamentalny jest przyzwalającym obserwatorem.

Integracja umysł - serce dokonuje się w czasie. To jest proces, który wymaga samodyscypliny, determinacji, konsekwencji, uporu, wytrwałości, cierpliwości, samoobserwacji, ciekawości itd.

Poziom rozwoju w oparciu o percepcję zmysłową, to cenny etap dzięki któremu możemy wzrosnąć do wyższego poziomu urzeczywistnienia, o ile wyborów dokonujemy poprzez umysł zintegrowany z sercem. Natura jest kopalnią wiedzy o możliwościach harmonijnego życia. Moje życie przeżyłam wśród bólu i niewyobrażalnego cierpienia bliskich mi istot w meandrach miejskiego życia. Kontakt z naturą, poza jednością z Ciszą był wytchnieniem dla ciężkości doświadczeń. Im częściej przebywasz wśród naturalnego piękna, tym bliżej Duszy jesteś.

Religie, filozofie, nauka czy sztuka, narodziły się z potrzeby poznania. Kto poznaje kogo? Bóg poznaje Siebie, tak w kreacji, czyli manifestacji kosmicznej, jak i poprzez stworzenie, czyli poprzez ludzkie wyrażenie siebie. Wszelkie stworzenie, to Boski eksperyment. Człowiek, czyli uwarunkowana Dusza bierze udział w szczególnym eksperymencie. Otrzymał wolną wolę i moc Stwórczą, co oznacza możliwość tworzenia siebie i swej rzeczywistości. W ten sposób zakres samopoznania przez Najwyższego Stwórcę rozciąga się na istoty, które są traktowane jak partnerzy do wspólnej zabawy. Żyjemy w Boskim ewoluującym świecie, gdzie sposób postrzegania warunkuje poziom rozwoju. Kiedy poszerzamy wewnętrzny wgląd rzeczywistość zmienia się. To naturalny proces. Kto może powiedzieć, że zna Boga? Myślę, że nikt, bowiem sam Bóg stworzył manifestację, by poznawać dzięki niej, Siebie.