Kapłanka przemówiła znów:
Powiedz nam o Rozsądku i Namiętności.

A on odezwał się w te słowa:
Wasze dusze są często polem bitwy, na którym rozsądek i prawość prowadzą wojnę z tym, co czujecie i czego pragniecie.

Gdybym mógł zaprowadzić pokój w waszych duszach zamieniłbym niezgodę i rywalizację waszych cząstek w jedność i melodię.
Ale jakże mogłoby mi się to udać, jeśli nie spróbujecie pogodzić ze sobą, a raczej, nie pokochacie wszystkich swoich cząstek?

Rozsądek i namiętność są sterem i żaglami dla waszej wędrującej duszy.
Jeśli wasze żagle lub ster zostaną zniszczone, będziecie jedynie kołysać się i dryfować albo nawet zatrzymacie się w bezruchu pośrodku morza.
Posługiwanie się jedynie rozsądkiem to krępowanie mocy, zaś czysta namiętność jest płomieniem, który płonie aż do samospalenia.
Toteż pozwólcie swej duszy wynieść rozsądek aż na wysokość namiętności, tak by dusza mogła zaśpiewać.
A także pozwólcie by rozsądek nadał kierunek waszej namiętności, tak by namiętność mogła codziennie zmartwychwstawać i unosić się jak feniks z popiołów.

Pragnę byście traktowali rozsądek i namiętność tak, jak traktowalibyście dwóch najmilszych waszemu domowi gości.
Z pewnością nie wywyższalibyście jednego gościa ponad drugiego gdyż, kto troszczy się bardziej o jednego, traci miłość i zaufanie obu.

Kiedy siedzicie w chłodnym cieniu białych platanów pośród wzgórz, czując spokój i łagodność odległych pól i łąk – pozwólcie swemu sercu powiedzieć w ciszy „Bóg odpoczywa w rozsądku”.
A gdy nadejdzie burza i potężny wiatr wstrząśnie lasem, a grzmoty i błyski ogłoszą majestat niebios – pozwólcie swemu sercu powiedzieć z lękiem – „Bóg rozbudza się w namiętności”.
A ponieważ jesteście oddechem w Boskiej sferze i liściem w Boskim lesie, także i wy powinniście odpoczywać w rozsądku a rozbudzać się w namiętności.

Khalil Gibran - "Prorok" fragmenty

 Photo by Timo Volz on Unsplash