Rozwój świadomości, to droga wypełniona bardzo różnorodnymi wyzwaniami. To, czego doświadczasz zależy od Twoich wyborów. Nie obwiniaj świata i innych za to, co wybrałeś. Dojrzałość oznacza przyjęcie pełnej odpowiedzialności za swoje życie.

Czujność, to wspaniały sprzymierzeniec harmonijnej kreatywności w tym, wyborów, które zaspakajają realne, a nie wyobrażone potrzeby. Realna potrzeba zawsze wiąże się z odczuciem, a nie wyobrażeniem.

Zanim w kogoś rzucisz "kamieniem", przyjrzyj się uważnie sobie, Twoim wyborom, Twojemu stosunkowi do innych.
Czy potrafisz wykrzesać z siebie w relacjach ciepło własnego serca, miłość czy współczucie?
Czy kiedykolwiek zapytałeś kogokolwiek o jego samopoczucie?
Czy interesowały Ciebie realne potrzeby Twojego przyjaciela, czy raczej skupiałeś swoją uwagę na korzyściach płynących z tej relacji dla Ciebie?
Co oferujesz innym, powróci do Ciebie.

Z racji mojego zawodu, spotykam najczęściej ludzi cierpiących. Coraz częściej padają pytania o przyczynę: Pani doktór proszę mi powiedzieć, dlaczego choruję? Prowadzę zdrowy styl życia, uprawiam sport, odżywiam się zdrowo, lubię swoją pracę, w domu też jakoś się układa... Dlaczego?

Nie istnieją proste odpowiedzi, bowiem proces chorobowy jest uwarunkowany wieloma czynnikami, nierzadko mającymi źródło w odległej przeszłości.

Myśl jest początkiem tworzenia. Źródłem - umysł.

Skoro umysł jest narzędziem tworzącym nasz świat, dlaczego jedni potrafią tworzyć zdrowe pogodne doświadczenia życiowe, inni natomiast, pomimo wszelkich starań, wielkie problemy włącznie ze zdrowotnymi?

Co decyduje o jakości naszych myśli? Jaki wpływ na jakość myśli mają emocje?

Czy mamy wpływ na świadome kształtowanie emocjonalnego poziomu naszej istoty?

Jaki wpływ mają pozytywne emocje na jakość naszych myśli?
Jaki wpływ mają pozytywne myśli na to, co odczuwamy?

Jaki rodzaj informacji o nas, niosą negatywne emocje?
Czy potrafimy za negatywnymi emocjami dostrzec nasze niezrealizowane realne potrzeby?

Jak jest różnica pomiędzy realną potrzebą, a żądzą?
Jakie konsekwencje dla naszego życia niesie realizacja potrzeby, a czym skutkuje realizacja żądzy? Czy dostrzegasz różnicę?

Wielu ludzi identyfikuje Miłość z wielkim uniesieniem, euforią towarzyszącą zakochaniu. Jednak stan ten nie jest wiecznotrwały, a wielki ogień często gaśnie szybciej, aniżeli byśmy się tego spodziewali.

Czyżby to była Miłość? Dlaczego jej ogień tak szybko zgasł... skoro wielu ludzi twierdzi, że Miłość jest wieczna, nieśmiertelna, potężna swą mocą.

Stan zakochania może, ale wcale nie musi być wstępem do odkrycia w swym sercu Miłości. Niektóre istoty w swej ewolucyjnej podróży skupiały energię psychiczną na innych aniżeli uczucia aspektach własnej istoty na przykład rozwijały inteligencję matematyczno-logiczną, kinestetyczną czy lingwistyczną. Uczucia, podobnie jak intelekt również należy rozwijać. Kwestią jest wybór narzędzi.

Co ma uczynić człowiek, który pragnie poznać bogactwo Miłości, ale jego uczucia sprowadzają się do chłodu emocjonalnego?

Myślę, że najbardziej istotnym elementem rozwoju człowieka jest akceptacja miejsca, w którym na dany moment jest. Potem należy poszukać okoliczności i sposobów, które pomogą odkryć ciepło własnego serca.

Twój wybór określa nie tylko dotychczasowe preferencje i priorytety czy cechy osobowości, które ukształtowałeś. Wyznacza również kierunek rozwoju wewnętrznych cech, które stanowią filtr postrzegania Jedynej Rzeczywistości i sposób jej doświadczania.

Najwłaściwszą inwestycją jest wielopoziomowy rozwój istoty promujący ją do wyższych wibracyjnie przestrzeni Rzeczywistości.

Miernikiem dla tak pojmowanego rozwoju jest zmiana sposobu postrzegania siebie i tego, co nazywamy zyskiem.

Czy kochający siebie człowiek wybiera działania w niskowibracyjnych przestrzeniach stworzonych przez złość, gniew, wściekłość i zazdrość? Czego tam poszukuje?

Czy tkwienie w oparach "ciemnej strony mocy" uszlachetnia czy "promuje" do pozostania na tym niskim, śmiercionośnym pułapie energii?

Trzeba dużych umiejętności uwalniania niskich wibracji, by "eksperymentować" w takich przestrzeniach. Czy jesteś na to gotów?

Wyciąganie istot ze światów wibracyjnie niskich praktykowało wielu bodhisatwów. Jednym z nich był Budda Niezmierzonego Współczucia - Avalokiteśwara. Wyciągał istoty ze światów niskowibracyjnych (piekielnych) i oferował życie w świecie bardziej godnym dla ludzkich istot. Kiedy zobaczył, że istoty te szybko wracają do starych sposobów życia, jego serce pękło.