Rzeczywistość jest zadziwiająca, a sposób w jaki ją postrzegamy zależy od naszej wiedzy, miłości i otwartości na zmiany.

Z wielką przyjemnością słucham misy tybetańskiej. Jej dźwięki uzdrawiają wiele poziomów ludzkiej istoty. Często przesyłam Miłość korzystając z dźwięku, który wzmacnia falę Miłości i leczy na odległość. Żadna jednak terapia, a poznałam ich wiele, nie zastąpi kreacji z serca pacjenta.

Tylko Miłość podnosi wibrację harmonijnie. Tylko Miłość ją stabilizuje, o ile jesteśmy gotowi na jej ukierunkowane wyrażanie. Może to być człowiek, zwierzę czy kwiaty, słońce czy Bóg. Nieustanna emanacja naszego własnego serca leczy i wzbogaca w wysokość wibracji przede wszystkim nas. Wtórnie tych, do których płynie.

Miłość jest cierpliwa, stąd jeśli chcesz wypracować tą pożyteczną i niezbędną w kreacji cechę, czyń to przez Miłość. Miłość do człowieka opowie Ci niejedną historię o Tobie, o Twym pięknie i radości, smutku i zwątpieniu, czasami rozpaczy, a potem, euforii. Patrz i dostrzegaj to piękno. A kiedy nadejdzie czas, a Miłość rozkwitnie w pełni, nadejdzie czas spełnienia. Zaufaj Miłości.

Moje życie obfitowało w sytuacje, które ludzie nazywają tragicznymi. Obserwowałam swoje uczucia, poznałam cierpienie w każdym wymiarze. Ale mijał czas, moje skupienie na głębokiej Ciszy leczyło ból i życie rozkwitało na nowo. Te same elementy rzeczywistości widziałam inaczej. Cierpienie otwierało przede mną tajniki dróg, które często wybierają ludzie skupiając się na kreacji z poziomu wyobrażeń (umysłu).

Niewolnictwo, feudalizm, kapitalizm, marksizm, to manifestacja rozumienia i doświadczenia Jedynej Rzeczywistości. Sposób ich przedstawienia zależy od poziomu rozwoju świadomości prelegenta. Wszelkie doświadczenie, które tworzy jaźń, ma służyć jej rozwojowi. Burzenie starych struktur społecznych zależy od dojrzałości do zmiany ludzkich przekonań. Dojrzałość oznacza nowe rozumienie siebie, co ma integralny związek z wnioskami płynącymi z doświadczeń Indywidualnej Energii.

Ażeby zmienić świat, trzeba zacząć od siebie.

Miłość, to nie tylko uczucie. W świecie Energii, to wibracja. Jakie narzędzia służą dla jej utrzymania?

Z mojej perspektywy, to szlachetne cechy ukształtowane w toku rozwoju na bazie miłości oraz medytacyjny stan umysłu, gwarantują stabilność.

Kształtowanie szlachetnych cech na bazie odczuwania miłości jest procesem w pełni harmonijnym. Nie ma nic wspólnego z programowaniem.

Rozwój w oparciu o miłość i szacunek dla drugiego jest uwarunkowany przez paradygmat - Zasadę Jedności.

Zasada Odrębności obecnie warunkująca rozwój społeczeństwa nie sprzyja budowaniu struktur, które pozwoliłyby na rozwój w oparciu o miłość.

W modelu bazującym na odrębności, zyskiem są dobra materialne. Dla istoty z modelu opartego na Zasadzie Jedności, zyskiem jest rozwój.

Czym (w skutkach) różni się rozwój ukierunkowany na wzbogacenie w szlachetne cechy od rozwoju ukierunkowanego na pomnożenie kapitału?

Napięcie, choroby psychosomatyczne, dysharmonia w relacjach, to produkty uboczne rozwoju w ramach obowiązującego modelu życia społecznego.

Nagroda... często gadżety, których nie można w godzinie śmierci ze sobą zabrać.

Cechy szlachetne bazują na najgłębszych wewnętrznych przekonaniach, a więc stanowią wiedzę Duszy, przynosimy je ze sobą z narodzinami.

Wszelkie definicje Miłości, to zaledwie próba werbalizacji naszego jej oglądu. Ogląd rzeczywistości odzwierciedla poziom rozwoju świadomości.

Miłość jest samym Życiem, Prawdą i Drogą. Miłość jest bezmiarem błogości medytującego. Miłość, to złota myśl i ciepło w sercu człowieka.

Czym jest kreacja serca, jeśli nie miłością w samowyrażeniu?

Czym jest szczególne uwielbienie dla medytacji, jeśli nie potrzebą realizacji miłości właśnie w takim doświadczeniu?

Czym jest pasja twórcy, zgłębianie i wyrażanie wiedzy, niewinna ciekawość poznania dziecka, praca wykonywana dla niej samej...? To Miłość.

Nieistotne jak ją wyrażamy, istotne czy nasze intencje mają w niej swoje źródło.

Poznawać siebie z perspektywy Miłości oznacza podążać za jej odczuciem w sobie. Nie za żądzą bycia, raczej za ciekawością jej manifestacji.

Miłość daje możliwość zgłębiania wiedzy dla poszerzenia oglądu całości rzeczywistości. Nowe elementy wiedzy wplata w kolejne wybory.

Miłość nie jest anarchią, czy samolubnym, bezwzględnym forsowaniem własnych racji, przemyśleń czy wiedzy. Dzielenie się jest jej naturą.

Miłość nie jest samouwielbieniem. To raczej wrażliwość na całość Życia. Odpowiedzialność za siebie i innych jest jej przejawem.