W świecie tworzenia wszystko jest powiązane wzajemnie i uwarunkowane. Niewielka zmiana kierunku myśli, ale w konsekwencji - duża w doświadczeniu. Brak wiedzy o twórczej roli każdej myśli, zwodzi wielu ludzi, którzy uważają, że wszystko można zmienić dzięki sile woli.

Proces kreatywny podlega Prawu, które jako zasada nadrzędna reguluje procesy dotyczące całości stworzenia.
Jeśli znasz zasady poruszania się w procesie rozumiesz to, co się dzieje i dlaczego właśnie tak, chociaż często pozostaje to w konflikcie z naszymi oczekiwaniami.

Jak wielki jest wpływ innych na nasze doświadczenie przekonujemy się w sytuacjach, gdzie od decyzji innych zależy wiele. Nawet na FB ludzie ratując swoich bliskich organizują zbiórki pieniędzy na leczenie, na terapie, do których dostęp jest możliwy jedynie poprzez duże środki finansowe. Wystarczy, brak zainteresowania wynikający często z braku pieniędzy potencjalnych ofiarodawców, bądź współczucia jako cechy wewnętrznej i życie człowieka chorego wisi na przysłowiowym "włosku".
Cechy wewnętrzne potencjalnych darczyńców, takie jak współczucie, miłosierdzie czy dostęp do miłości serca własnego, otwierają wielu potrzebującym, a jednocześnie ubogim istotom, drzwi do zdrowia, a często do dalszego życia.

Proces transformacji energetycznej jest uwarunkowany i podlega Prawu, które określa zasady na bazie których rozwija się kreacja. Stąd powiedzenie, że wszystko pod niebem ma swój czas.

Proces jest wspierany przez istoty, które rozwijają swoją kreację na bazie mądrości intuicyjnej z mocą Miłości serca własnego.

Jeśli rozwój jest traktowany jako zysk, istoty dokonują opcjonalnych wyborów w zakresie podniesienia wibracji. Intuicja, miłość i umysł są zintegrowane ze sobą, a skutkiem kreacji jest wzrost poziomu energii indywidualnej i wtórnie społeczności, której istota jest integralną częścią.

Rozwój można opisać z perspektywy źródła służącego jako baza dla kreacji Osobowość - Dusza - Duch.
Poziom wibracji danej istoty określa źródło jej twórczości.

Uzdrowienie siebie, często z zaprzeszłych przekonań jest procesem powiązanym z uzdrawianiem planety.
Możliwość pomyślnego zakończenia procesu, w którym uczestniczy duża liczba istot zależy od warunków, możliwości i współpracy.

Kreacja z poziomu osobowości, to tworzenie doświadczeń w oparciu o zdobytą dzięki intelektowi i inteligencji wiedzę. Wypracowane ewolucyjnie cechy wewnętrzne, które istota przynosi wraz z narodzinami, mogą zostać ujawnione lub nie, w zależności od środowiska życia.

Poszukujesz w doświadczeniu z innymi ekscytacji?
Dobrze. Przygotuj się więc na depresję. Wahadło doświadczenia nieustannie zmienia kierunek.
Nie karmi się konia wyścigowego ciastkami.

Euforia czy ekscytacja podobne są do zaciśniętej dłoni. Jeśli nie rozluźnisz dłoni, doświadczysz uszczerbku na zdrowiu. Jeśli będziesz ukierunkowany na doświadczanie ekscytacji, wpadniesz w pułapkę uzależnienia od tych istot, które Ci ją gwarantują lub będziesz wciąż poszukiwał kolejnych, aby otrzymać swoją dawkę narkotyku. Aż do momentu wyczerpania, które znamionuje depresję. Wtedy już nie będziesz miał siły, by utrzymać dłoń w ciągłym zaciśnięciu.

Miłość nigdy nie umiera, bowiem Miłość jest podstawową Energią Stwórczą. To czy uczestniczysz w biesiadzie życia w harmonii z jej odczuwaniem, zależy jedynie od Ciebie, od Twojego wyboru.

Ból serca, to ból nie wyrażonej miłości. Zatem wyrażaj swą Miłość, bez obawy, bez ściskania serca. To Twój przywilej, a nie dopust boży. Ludzki umysł wciąż mąci, kręci, manipuluje. Zostaw swoje myśli i odczuwaj całym sercem życie - kwiat, słońce, ukochanego człowieka.
To takie proste, ale ludzie boją się ujawniać siebie, boją się odrzucenia, więc najpierw odrzucają innych, a potem szukają pocieszenia. To jakieś wielkie nieporozumienie.

Każde doświadczenie jest nośnikiem wiedzy o sobie. Wielu ludzi spostrzega swe błędy, ale nie stara się ich naprawić. Wielu z nich nie zna słowa przepraszam, jeszcze większa ilość - nie pamięta o słowie dziękuję.

Największym wyzwaniem dla ludzkiego doświadczenia życia jest wzmocnienie wewnętrzne przy zachowaniu wrażliwości i delikatności. Brak wrażliwości, czyni z człowieka mumię wypraną z wszelkiego odczuwania piękna miłości.