Świat się nie kończy wraz ze zmianą naszych struktur myślowych, wzorców i przekonań. Akceptacja zmiany, poszerza okno wolności.

Emocje budują czy rujnują? To zależy od rozumienia czym są i sposobu ich wykorzystania w procesie samopoznania.

Miłość do siebie oznacza traktowanie każdego uświadomionego poziomu własnej istoty z czujnością, troską i uwagą dla jak najpełniejszego rozumienia siebie, swoich wyborów i ich skutków. Wnioski, to wiedza wzbogacająca o nas, o tym, kim na danym etapie samopoznawania siebie, jesteśmy. Zastosowanie wiedzy przyniesionej przez doświadczenie, często oznacza zmianę kierunku dotychczasowego działania, nie mniej często, życia. Miłość jest wówczas najlepszym sprzymierzeńcem, bowiem stabilizuje energię i umożliwia przekroczenie dotychczasowych ograniczeń, minimalizując cierpienie towarzyszące odchodzeniu od starego kierunku podążania.

Niewłaściwe wykorzystanie emocji (ból, cierpienie), wiąże się często z koncentracją umysłu na braku realizacji oczekiwań bez zrozumienia wiedzy, którą życiowe doświadczenie niesie.

Im większy odpór wiedzy płynącej z własnego doświadczenia, tym większy ból i pomieszanie.

Akceptacja, tego, co się dzieje, inicjuje proces odrodzenia - tworzenia na nowych zasadach.

Zaprzeczenie, "umowa z Bogiem", depresja i akceptacja, to stany świadomości towarzyszące procesowi wewnętrznej przemiany. Odrodzenie, to początek "nowego" doświadczenia, doświadczenia wzbogaconego w odkrytą wiedzę o samym sobie.

Medytacja w procesie "tysiąca przemian", to źródło ożywczej, czystej energii i zdrowego dystansu do świata, który na bazie dotychczasowych przekonań, stworzyliśmy. Im więcej medytujesz, tym mniej identyfikujesz się ze światem tworzonym przez myśl, tym bardziej zakorzeniasz w rzeczywistości, którą czujesz, która Jest.

Miłość, to wrażliwość. Nie tylko w stosunku do siebie. To otwarte serce na każdy przejaw życia, bowiem ono jest niepodzielną jednią.

Rzeczywistość z perspektywy otwartego na miłość serca nie pokrywa się z postrzeganiem jej przez umysł.

Harmonijna komunikacja jest możliwa, jeżeli istoty płyną na fali miłości. Tylko miłość łączy wszystkie poziomy i wymiary.

Umysł nierzadko dzieli, ze względu na odmienność dróg ewolucyjnego podążania.

Tylko miłość pomaga zrozumieć i tylko miłość wspiera transformację cech osobowości, które udaremniają dalszy wzrost poziomu wibracji.

Harmonijny przepływ Światła odbywa się przez oczyszczony umysł i uzdrowione ciało emocjonalne.

Jeśli dostrzegasz w sobie poziomy, na których brak harmonii, uzdrów je. Jesteś tu dla uzdrowienia siebie.

Pobłażanie sobie, to wyraz braku miłości i szacunku do swej Boskiej Doskonałej Natury.

Uzdrowienie poziomu energetycznego przejawia się jako coraz większa doskonałość w ramach wyrażania siebie.

Czym jest, Twoim zdaniem, ewolucja świadomości?

Czy istnieje możliwość ewolucji świadomości bez świadomej, nieustającej transformacji osobowości?

Czym jest Miłość z perspektywy transformującej się w kierunku większej doskonałości w samowyrażeniu osobowości?

Dlaczego manipulacja prowadzi do stagnacji bądź uwstecznienia w rozwoju?

Żądza oślepia człowieka. Jego serce kamienieje. To wielki dramat.

Dlaczego uzdrawianie siebie jest drogą do integracji ze Światłem, Pustką, Nicością?

Fenomen uzdrawiania siebie jest związany z procesem ujawniania się naszego Światła i integracją coraz wyższych jego częstotliwości. Towarzyszy mu transformacja naszego "ja", co oznacza zmianę obrazu Rzeczywistości.

Jeśli kreujemy z poziomu mądrości serca, wzrastamy zawsze w wyższą wibrację.

Tu kreacja staje się uzdrawianiem, a uzdrawianie siebie - rozwojem świadomości, a tym samym drogą do Światła.