Po co tworzysz nowe pole działania, jeśli potem nie masz ochoty, aby się nim zajmować i zostawiasz je innym?

Satysfakcja, spełnienie czy zwykłe zadowolenie wynika z realizacji tego, czego pragniemy w harmonii z naszym potencjałem i umiejętnościami, które wypracowaliśmy karmicznie. Pomyśl o ogrodniku, który wciąż kupuje ziemię, zakłada kolejny ogród i... przestaje się nim zajmować...
Po pewnym czasie w ogrodzie rośnie więcej chwastów, niż szlachetnych roślin. Z czego ogrodnik może się cieszyć? Z mojej perspektywy, nie ma z czego. Radość wynika z zaangażowania własnej energii psychicznej i serca w projekt, którego realizacja jest naszą potrzebą, dzięki realizacji którego, poznajemy nowe elementy własnego potencjału. Uprawianie ogrodu z miłością, oznacza czynny dla mnie dialog z roślinami, zainteresowanie ich potrzebami i dzięki wnikliwej obserwacji, ich zaspokajanie na miarę wiedzy i możliwości.
Dzierżawiąc ogród nie sposób tego uzyskać, bowiem przyjemność wynikająca z oglądania pracy innych, nie spełnia wewnętrznie.

Z mojego oglądu rzeczywistości, celem kreacji jest poznawanie własnego potencjału, jego nowych elementów. Nowa wiedza służy poszerzeniu oglądu siebie samego i otwiera na możliwość tworzenia inaczej, pełniej, z większą satysfakcją.

Celem powoływania do życia stron społecznościowych jest wspólna zabawa poprzez dialog.
Monolog w tłumie deprymuje, bowiem brakuje elementarnej wymiany energii. Po pewnym czasie, człowiek zniechęcony biernością lub dystansem ze strony innych, rezygnuje.

Czy dostrzegasz różnicę pomiędzy dogmatem, a koncepcją?

Dlaczego lęk w odczuciu jest najsilniejszym sprzymierzeńcem dogmatu i wrogiem nowych koncepcji?

Jeśli człowiek jest realnie przygotowany na rozwój w oparciu o nowe koncepcje, otrzymuje taką możliwość. Pojawia się nowa wiedza i ludzie - podróżnicy po bezmiarze wiedzy Oceanu Ducha.
Jeśli jedynie deklaruje chęć poznania z poziomu umysłu, jak płomień - szybko "strzela w górę", a potem równie szybko gaśnie.
Potrzeba mu jeszcze wielu doświadczeń, by wrócił do miejsca, z którego rezygnuje. Gotowość w umyśle, często inspirowana przez wybory innych, nie jest jednoznaczna z przygotowaniem wewnętrznym do nowej, choćby najbardziej rozwijającej zabawy.

Istnieje wiele poziomów, na których nawiązywane są i realizowane relacje międzyludzkie. Czasami ludzie oferują sobie cenną wiedzę i odchodzą do innej przestrzeni. To naturalne zachowania w nieustannie zmieniającym się świecie wewnętrznych potrzeb człowieka. Rzadko spotyka się więź, która jest długotrwałą rozwijającą relacją, choć taki rodzaj związków międzyludzkich jest wspaniałym miernikiem naszego własnego wzrastania.

Z mojej perspektywy ten rodzaj relacji wynika z realizacji siebie na bazie Energii Miłości.

Sposób komunikacji jest również uwarunkowany. Jeśli człowiek kreuje z odczucia, czyli jest najbliżej siebie samego, sposób porozumiewania się będzie zgodny z tym, co czuje i myśli na dany moment, często trudny do przewidzenia. Jeśli bazę stanowi zaprogramowana podświadomość, sposób, w jaki wchodzi w interakcję z ludźmi o podobnych cechach, będzie przewidywalny.

Miłość jest naturalną energią, która łączy wszelkie istnienie. Jej przejawy są różne, ale ciepło, serdeczność, akceptacja i wsparcie są wyrażane bez względu na poziom rozwoju świadomości.

Miłość jest otwarta na wszelkie możliwe sposoby przejawiania się przez inne istoty. Nie osądza, nie potępia, bo kogo ma potępiać? Samą siebie?
Miłość poszukuje rozwiązań tam, gdzie żądza zaspokojenia swoich ambicji nigdy nie dociera.

Żądza jest ślepa. Istota kreująca z poziomu żądzy jest całkowicie skupiona na sobie, na realizacji własnych wizji i wyobrażeń. Inni są jedynie pionkami w jej grze. Przedmiotowe traktowanie wszystkich i wszystkiego jest ustanowioną normą w relacyjności. Potrzeby, uczucia, całokształt życia innych istot są niedostrzegalne. Kiedy pionek przestaje odgrywać wyznaczoną rolę, wyrzuca się go na śmietnik. Bezceremonialnie, bezdusznie. Ta niegodziwość traktowana jest również z perspektywy ofiar jako norma!!!
Co można powiedzieć o poziomie rozwoju ludzkich uczuć, skoro ofiary same, bez cienia zrozumienia, udzielają wsparcia tym, którzy ich niszczą?

Często, dla uzasadnienia swoich wyborów i działań obliczonych na realizację ich wyobrażeń, ludzie kierowani przez żądzę podbudowują swoje stanowisko filozofią, posługując się przystającymi do ich potrzeb i wyobrażeń elementami wiedzy oferowanej przez autorytety. Istoty wspierające ich działania są jedynie tłem do budowania wielkiego ego. I choć czasami realizują swój projekt, nie znajdują w tym swego spełnienia, satysfakcji, dokładnie tego, czego poszukują w realizacji.

Świat budowany przez Miłość jest wyrażeniem najwyższej Prawdy na danym etapie rozwoju.
Świat budowany przez żądzę skazany jest na porażkę, a istoty w tym uczestniczące, bez względu na ilość wygranych bitew, bez względu na uzyskane splendory czy pieniądze, na doświadczanie bólu i cierpienia.
Dlaczego?