Żyjemy w Królestwie Boga. To, co widzisz, słyszysz, doświadczasz, to filtr, który każdy człowiek nakłada na Jedyną Rzeczywistość. Filtr ten, to cechy osobowości ukształtowane ewolucyjnie i wiedza, która jest najgłębszym wewnętrznym przekonaniem. Od okna postrzegania zależy to, co myślisz i czujesz. Inaczej widzi i doświadcza tę samą rzeczywistość, człowiek kreujący w gunie pasji czy ignorancji, a inaczej człowiek posiadający zespół szlachetnych cnót, kreujący w gunie dobroci. Inny system wartości decyduje o odmienności wyborów tych istot. Człowiek kreujący w gunie pasji nie dostrzega niczego pozytywnego dla siebie w funkcjonowaniu człowieka kreującego w gunie dobroci, choć to właśnie realizacja w oparciu o gunę dobroci jest drogą do Jedności z Duszą. Ludzie współcześni reprezentują kreację z poziomu guny pasji i ignorancji. Nieliczni rozwijają świadomie szlachetne cnoty, które są warunkiem przekroczenia wymiarów w procesie wniebowstąpienia. Tak zwani nauczyciele duchowi, sami nie posiadają szlachetnych cnót, a bazą dla ich działania jest żądza duchowa, a nie pragnienie rozwoju świadomości i dojrzałość wewnętrzna.

Przebudzenie, to termin określający zakończenie etapu rozwoju opartego na paradygmacie - Zasadzie Odrębności i inicjacja nowego paradygmatu, który stanie się podwaliną do budowania modelu społecznego funkcjonowania - Zasady Jedności. Wielu ludziom rozwiniętym intelektualnie wydaje się, że dotarli do tego poziomu, poziomu przebudzenia na swą duchową tożsamość. Spójrz na skonfliktowany świat i odpowiedz sobie na pytanie, czy to prawda. Prawdę widać, słychać i czuć.
Przebudzenie, to olśnienie, nagłe odczucie siebie jako kogoś innego, aniżeli myślałeś, a nie wyobrażenie o sobie w kategoriach jedności wszystkich i wszystkiego. Przebudzenie wskazuje na wysoki poziom energii człowieka, wyobrażenie o jedności, niekoniecznie wiąże się z wysokim poziomem wibracji. Przebudzenie, to finał podróży, gdzie Miłość i Prawda decydują o sposobie podróżowania. Wyobrażenie o przebudzeniu, to sprytna manipulacja sobą, naśladownictwo urzeczywistnionych mistrzów.
Przebudzenie, to autentyczność samowyrażenia na każdy moment, wyobrażenie o sobie, jako przebudzonej istocie, to jedna z wielu masek nakładanych w związku z żądzą uzyskania celu.

Człowiek doświadcza zgodnie z tym, co potrafi tworzyć. Dzień dzisiejszy, to skutek przeszłych wyborów, dzień jutrzejszy, tworzą nasze wybory - dzisiaj. Ludzie wybierają zgodnie z własnym zrozumieniem siebie i świata. W kreacji człowieka można dostrzec jego system wartości. Ludzie kreujący w gunie pasji wybierają bogactwo materialne i wszystkie działania służą temu celowi. W systemie wartości człowieka kreującego w gunie pasji są: wysoka technologia, pozycja społeczna, design itd. Do realizacji potrzebne są pieniądze, stąd jego wzrok jest skupiony na świecie zewnętrznym, uważnej obserwacji i korzyściach, jakie odnosi bawiąc się własnymi umiejętnościami w tym zakresie lub manipulowaniem ludźmi dla zysku materialnego. Ludzie obserwując wyniki działania takiej istoty, powodowani zazdrością i żądzą usiłują mu dorównać. Czasami im się udaje, jeśli posiadają cechy wewnętrzne biznesmena. Częściej na żądzy i porażkach, kończą swój bieg rozżaleni na swych mentorów i wściekli na Boga, którego o dziwo, wówczas pamiętają.

Rozwój, to stały wzrost świadomości i energii. Dokonuje się dzięki wiedzy i doświadczeniu. Wybór wiedzy jest uwarunkowany zrozumieniem siebie i rzeczywistości. Rozwój na etapie identyfikacji z ego, to droga od kreacji z poziomu wiedzy płynącej przez zmysły do wiedzy płynącej z intuicji. Na etapie rozwoju w świecie zmysłów, uwarunkowana Dusza identyfikuje się z ego. To tworzy świat iluzji w oparciu o Zasadę Odrębności, gdzie postrzegając przez zmysły, widzimy jedynie różnorodność.
Im wyższy poziom wibracji uzyska człowiek w ramach rozwoju na poziomie takiego zrozumienia, tym szybciej otwiera się na potrzebę harmonijnego wzrostu wibracji we wszystkich aspektach swego człowieczeństwa. Wymiar fizyczny, emocjonalny i mentalny wymagają rozwoju w harmonii. Taki rodzaj wzrostu może zapewnić Miłość w odczuciu. Kiedy człowiek to rozumie, zaczyna rozwijać emocje. Przede wszystkim bierze odpowiedzialność za to, co czuje. Inni mogą jedynie kanalizować dostęp do wnętrza człowieka. Czasami ich obecność czy inspiracje odkrywają nam jego piękno i harmonię, często blokady do uwolnienia. Obserwując wymiar emocjonalny możemy to dostrzegać i kierując się świadomością i wiedzą, transformować.