Ludzie tkwiący po 5 godzin w medytacyjnej Ciszy, umierają na raka.....
Dlaczego?
Choroba, to wyraz blokad, często karmicznych. 20 lat temu zostałam poproszona na wizytę lekarską do mistrza Zen. Wiele godzin dziennie spędzał w swej świątyni, w medytacyjnym stanie umysłu. Był spokojny i zrównoważony, ale jak stwierdził dotarł do "ściany". Nie rozumiał potrzeby konfrontacji ze światem w celu uwolnienia lęków przykrytych przez wieloletnią praktykę medytacyjną. Kreacja serca i medytacja, to awers i rewers tej samej "monety" - rozwoju świadomości. Zmarł na raka trzustki, z braku zaspokojenia poczucia radości i spełnienia, którego jego kariera jako mistrza Zen, nie przyniosła w rezultacie.

***

Medytacja, to jedno z wielu narzędzi, z których korzysta uwarunkowana Dusza. Efekty medytacji są również uwarunkowane. Czym? Poziomem rozwoju medytującego.

Dusza jest zawsze wieczna i wolna. Tym, co transformuje człowiek jest Jego osobowość, wtórna tożsamość, z którą identyfikuje się człowiek. W ramach rozwoju świadomości ewoluuje sposób widzenia siebie i świata. Kiedy docierasz do końca procesu, Twoja osobowość przestaje istnieć, a Ty poprzez wniebowstąpienie opuszczasz ten wymiar.

***

Pierwszy etap rozwoju opiera się na zmysłach, poprzez które płyną informacje oraz na umyśle osobowym.
Kolejny etap rozwoju uwarunkowanej świadomości dotyczy ludzi, którzy wzrośli w zrozumienie i poziom wibracji. Wówczas w naturalny sposób uruchamiają Adżni czakrę i postrzegają informacje zawarte w Powszechnym Polu Energetycznym. Jeśli równolegle otworzyli serce na Miłość, uzyskują z Pola Uniwersalnego wiedzę, która służy ich indywidualnemu dalszemu rozwojowi na wyższym poziomie urzeczywistnienia. To jest droga do poziomu rozwoju zwanego Świadomością Chrystusową.

Boska manifestacja jest atomem Boskiej Istoty. Zrozumienie przez ograniczony umysł osobowy, nieskończoności Boga jest niemożliwe. Im wyższy poziom rozwoju uwarunkowanej świadomości, tym szerszy dostęp do wiedzy. Czego dotyczy wiedza? Jeśli człowiek odkrywa wiedzę poprzez Miłość, informacje dotyczą jego rozwoju oraz tych obszarów, do których uzyskał dostęp ewolucyjnie. Miłość Uniwersalna w odczuciu, umożliwia dostęp do potencjału stwórczego tej manifestacji Boga. Stąd świadomy rozwój serca umożliwia dostęp do coraz szerszego spektrum Boskiej wiedzy twórczej. Ponieważ Miłość jest Energią Stwórczą Boga, dzięki kreacji serca możemy doświadczyć jedności z Bogiem.

***

Boskie wartości są wokół... księżyc, chmura, która okrywa swym całunem słońce, płacz dziecka i namiętny pocałunek, dzielnie się swymi najcenniejszym klejnotami wiedzy i wieczorny śpiew słowika . To Bóg przemawia przez naturę, ludzkie usta czy kosmos. Istnieje wiele poziomów Boskiej Manifestacji. Twoje śpiewające Miłością serce jest Boga tronem. Kiedy uwalniasz się od ciała, tworzysz nadal... w wyższym wymiarze. Sposób tworzenia wyżej, wypracowujesz tu, podobnie jak i miejsce do którego podążysz. Wibracja, którą wypracowujesz będzie kompatybilna z tą, do której wkroczysz, jako nadal indywidualna Dusza.

Żyjemy w Królestwie Boga. To, co widzisz, słyszysz, doświadczasz, to filtr, który każdy człowiek nakłada na Jedyną Rzeczywistość. Filtr ten, to cechy osobowości ukształtowane ewolucyjnie i wiedza, która jest najgłębszym wewnętrznym przekonaniem. Od okna postrzegania zależy to, co myślisz i czujesz. Inaczej widzi i doświadcza tę samą rzeczywistość, człowiek kreujący w gunie pasji czy ignorancji, a inaczej człowiek posiadający zespół szlachetnych cnót, kreujący w gunie dobroci. Inny system wartości decyduje o odmienności wyborów tych istot. Człowiek kreujący w gunie pasji nie dostrzega niczego pozytywnego dla siebie w funkcjonowaniu człowieka kreującego w gunie dobroci, choć to właśnie realizacja w oparciu o gunę dobroci jest drogą do Jedności z Duszą. Ludzie współcześni reprezentują kreację z poziomu guny pasji i ignorancji. Nieliczni rozwijają świadomie szlachetne cnoty, które są warunkiem przekroczenia wymiarów w procesie wniebowstąpienia. Tak zwani nauczyciele duchowi, sami nie posiadają szlachetnych cnót, a bazą dla ich działania jest żądza duchowa, a nie pragnienie rozwoju świadomości i dojrzałość wewnętrzna.