Kim jestem?
Za kogo się uważam?
Jak postrzegają mnie inni?

Spekulacja umysłu, zapożyczenie prawdy odczucia istoty z wyższego poziomu rozwoju świadomości nie zmienia poziomu rozwoju człowieka. Wyobrażenie nie jest bowiem tym samym, co doświadczenie, ani tym samym, co wewnętrzny wgląd.

Rozwój w harmonii z istotą, z którą się na danym etapie podróży identyfikujemy w odczuciu, to droga wypełniona różnorodnością wyborów i doświadczeń, wniosków i zmiany przekonań. Jeśli odkryliśmy rolę Miłości i dokonujemy wyborów w harmonii z jej odczuciem, idziemy pewnie i bezpiecznie bez względu na wydarzenia i reakcję otoczenia. Jesteśmy zintegrowani ze sobą, ześrodkowani w sobie. To chroni przed dezintegracją osobowości, która jest nieustannie bombardowana nadmiarem informacji, to zapobiega introjekcji poglądów tak zwanych "mistrzów", tych, którzy "wiedzą" więcej na temat tego, kim jesteśmy, czego potrzebujemy i co powinniśmy odczuwać.
Rzeczywistość Jest. Tyle można o niej powiedzieć. "Produkcja" umysłu, to próba opisu Rzeczywistości w języku adekwatnym do poziomu wiedzy. Opis ewoluuje wraz z naszym rozwojem wewnętrznym.

W języku serca nie istnieje osąd, opiniowanie czy oczekiwanie, ale zrozumienie przyczynowości wszystkiego, z czym mamy do czynienia. Jeśli chcesz zrozumieć, otwórz serce i spójrz z perspektywy drogi danej istoty, załóż jej buty i przejdź 1000 mil. Być może będzie to najważniejszy dzień Twego życia, dzień, w którym odkryjesz swoje serce, a wraz z tym, pokorę i współczucie.
Pokora i współczucie, poza miłością i prawdą, to kody dostępu do wyższych wymiarów rzeczywistości.
Nie możesz zmienić świata, ale możesz uzdrowić swój ogląd rzeczywistości, a tym samym, siebie.

Czy dostrzegasz różnicę pomiędzy osądem i spostrzeżeniem?
Czy widzisz źródło osądu - Twoje zawężone postrzeganie?

Zasada Odrębności, to paradygmat tworzenia modelu społecznego funkcjonowania w oparciu o wąską percepcję zmysłową.
W jaki sposób poszerzamy percepcję?
Kiedy poszerzanie wiedzy sprzyja rozwojowi świadomości, które warunkuje zmianę paradygmatu dla dalszego rozwoju, tak jednostki jak i społeczności?

Dlaczego warunkiem koniecznym zmiany paradygmatu rozwoju społeczności jest wzrost świadomości, a tym samym poziomu wibracji człowieka?

Determinacja, upór, nieugiętość, konsekwencja, odpowiedzialność, uczciwość, mądrość, humanitaryzm sprzyjają realizacji zamiarów. Co sprzyja kształtowaniu powyższych zalet? Jaką rolę w tym procesie odgrywa Miłość?

Dlaczego zabawa jest najbardziej efektywnym sposobem przyswajania wiedzy? Czy dostrzegasz związek pomiędzy zabawą, a Miłością ?

Dlaczego warunkiem koniecznym transformacji starych wzorców przekonań jest doświadczenie?

Miłość w myślach, słowach i miłość w działaniach, to trzy podstawowe elementy rozwijającego kochania.
Miłość dla własnego rozwoju potrzebuje doświadczeń, w których człowiek wyraża swoje serce.

Czy manipulowanie uczuciem Miłości można nazwać Miłością?
Jakie informacje o nas, dla nas, płyną z takich doświadczeń?

Jedną z cech miłości jest wrażliwość. To jednocześnie dobry miernik Miłości wobec otaczającej rzeczywistości. Jeśli kochasz siebie, jesteś równocześnie wrażliwy na rzeczywistość, która Cię otacza. Jeśli ignorujesz świat, potrzeby innych, ból i cierpienie, zrewiduj to, co nazywasz miłością.

Z mojej perspektywy wszyscy uczymy się kochać. Gdybyśmy tę lekcję zaliczyli, jako jednostki czy społeczność, nasz świat byłby rajem dla wszystkich.