A stary ksiądz poprosił, przemów o Religii.
On zaś odrzekł:
Czy mówiłem dzisiaj o czymkolwiek innym?
Czyż nie religią są wszystkie myśli i uczynki?
A także to, co nie jest uczynkiem lub myślą, lecz cudem i niespodzianką wiecznie kwitnącymi w duszy, nawet, gdy dłonie ciosają kamień lub obsługują krosna?
Następnie Almitra odezwała się tymi słowami:
Zapytalibyśmy teraz o Śmierć.
A on powiedział:
Chcecie poznać sekret śmierci.
Lecz jakże moglibyście go odnaleźć, jeśli nie w samym środku życia?
Nastał już wieczór.
I Almitra, jasnowidząca, rzekła: Niechaj będzie błogosławiony ten dzień, to miejsce i twój duch, który przemawiał.
A on odpowiedział: Czy tylko przemawiałem? Czyż nie byłem także słuchaczem?
Następnie opuścił schody Świątyni, a wszyscy zebrani podążyli za nim.
I wszedł na statek, i stanął na pokładzie.