Myśl, słowo i czyn. Trzy narzędzia do tworzenia. Intencje i sposób określa poziom rozwoju świadomości. Każdy i zawsze wyraża prawdę biorąc pod uwagę swoje uwarunkowanie. Ale cóż to oznacza? Czy żyjemy w świecie harmonii i spokoju?
Czym jest siła  jednocząca wszystko i wszystkich w zamanifestowanym  świecie?

Rozwój świadomości, to proces w którym odkrywamy swój potencjał dzięki doświadczeniu. Uczciwość wobec siebie, autentyczność w samowyrażeniu umożliwiają odkrywanie w sobie nowych koncepcji tudzież możliwości realizacyjnych. Samoobserwacja umożliwia rejestrację poszczególnych etapów tej niezwykłej podróży, wyciąganie wniosków i nadawanie kierunku dalszego wzrostu. Z uwagi na niepowtarzalność sposobów podróżowania, wszelkie porównania są bezzasadne, jednakże warto dla lepszego rozumienia wesprzeć się wiedzą tych, którzy przybyli drogę.

Wybór sposobu samorealizacji należy do człowieka. Kiedy jest opcjonalny? Czego potrzebujemy, by przy minimalnym nakładzie energii uzyskać optymalny zysk - poszerzenie okna postrzegania i doświadczania?

W związku z rozwojem technologii jesteśmy nieustannie bombardowani informacjami ze świata zewnętrznego? W jaki sposób uniknąć prania mózgu i wybrać te, które realnie mogą wspierać nasz rozwój?

Czy odróżniasz Miłość od słabości i naiwności, a mądrość od sprytu i cwaniactwa?

Dokąd zmierza człowiek identyfikujący mądrość ze sprytem, a miłość z naiwną słabością?

Moc serca budują czyny pełne miłości bez względu na "obiekt" uwielbienia. Tylko moc serca wyrywa z podświadomości  stare wzorce tworzenia i otwiera człowieka na nowy poziom postrzegania siebie, a tym samym, dalszego rozwoju.

Umysł osobowy, to jedynie narzędzie służące do tworzenia. Kim jest twórca?
W swojej twórczości, twórca  poznaje siebie w ramach wyborów i doświadczeń. Kreacja,  to skutek wyboru, a jednocześnie miernik rozwoju osobowości. Samoobserwacja przynosi wiedzę o realnym rozwoju na danym poziomie i może skutkować wykorzystaniem nowych koncepcji dla dalszego wzrastania. Co wzrasta? Osobowość w wysokie wibracje, a więc szlachetne cechy charakteru. To one stanowią o sposobie postrzegania i tworzenia. To one są kodami dostępu do wyższych wymiarów istnienia. To ich wysoka  emanacja zbliża człowieka do integracji z Duszą, czyli czystym Światłem.

Gesty i czyny, a nie słowa odzwierciedlają prawdę ludzkiego odczucia. Słodkie słowa są najczęściej puste. Ich źródłem jest umysł, nie serce.
Miłość zbudowana z wyobrażeń i "słodkich" słów, przypomina słonia na glinianych nogach. Rozpada się przy pierwszym silniejszym "podmuchu wiatru", co ukazuje realne oblicze Miłości z poziomu wyobrażeń. To jest również swoistym miernikiem rozwoju naszego serca, cenną informacją dotyczącą poziomu rozwoju uczuć wyższych.
Miłość na poziomie uczuć przetrwa wiele burz i zawirowań. To ten rodzaj Miłości odkrywa w człowieku determinację i nieugiętość, cierpliwość i wytrzymałość, odwagę i nieustraszoność, sprawiedliwość i uczciwość, mądrość i wstrzemięźliwość, moc i piękno.
Miłość w uczuciu odkrywa świat transcendencji, a wraz z nim, wiedzę w odczuciu o prawdzie dotyczącej ludzkiej natury, wstęp do wniebowstąpienia.

Rozwój świadomości pomijający uczucia wyższe, to fikcja. Miłość i Prawda w samorealizacji, to "warunek konieczny" procesu wniebowstąpienia, a więc zakończenia lekcji w wymiarze 3D.

Nie można cofnąć czasu, ani zmienić biegu wydarzeń. Każde doświadczenie, a zwłaszcza bardzo traumatyczne odciska swe piętno na ludzkim DNA, co owocuje określonymi problemami zdrowotnymi, tam gdzie zabrakło miłości lub rozkwitem tam, gdzie wydarzeniom towarzyszyła ta najcudowniejsza Energia. Skutki są skrajne w doświadczeniu.

Ludzkie wyobrażenia o sposobie urzeczywistnienia pewnych istot są bardzo odległe od rzeczywistości. Jeśli chcesz poznać cudzą ścieżkę - powiadają Indianie, załóż mokasyny człowieka potrzebującego pomocy i idź w nich tysiąc mil. Podobnie jest w innych aspektach rzeczywistości. Nie możesz jednak pomóc realnie, jeśli nie zrozumiesz problemu, a nie rozumiesz, bo z własnej perspektywy, nie możesz.
Trzeba zatem wejść w rolę ludzkich odczuć, ból, cierpienie, aby znaleźć sposób. Trzeba kochać, żeby taki pomysł pojawił się w umyśle.

Zaufaj swemu sercu. Ono zna opcjonalną drogę. Kochaj siebie i świat. To wystarczy, aby dotrzeć do celu podróży. Tą drogą podążają wszyscy, którzy wybrali miłość na przewodnika. To najcenniejsze diamenty w urzeczywistnieniu. Mocne, ale subtelne. Doskonałe.