W teatrze życia

"Życie to teatr, ludzie w nim aktorami są..."
Obserwując ludzi ma się wrażenie, że grają wiele ról. Niektóre przynoszą im "zysk", inne "porażkę".
W niejednej czują się, jak w zanadto ciasnym ubraniu, ale mimo to spektakl trwa.

"Życie to teatr, ludzie w nim aktorami są..."
Obserwując ludzi ma się wrażenie, że grają wiele ról. Niektóre przynoszą im "zysk", inne "porażkę".
W niejednej czują się, jak w zanadto ciasnym ubraniu, ale mimo to spektakl trwa.

Szum informacyjny. Tak wielu ludzi postrzega otaczającą rzeczywistość. Wyjazdy poza miasto na sobotnio-niedzielny wypoczynek „weszły w krew”. Czego szukają mieszkańcy wielkich aglomeracji? Czy to tylko moda, czy też kryje się za tym tęsknota do ciszy, do znalezienia spokoju w tym ludzkim codziennym niepokoju?

Drzewo.
Na pewno choć jeden raz w życiu przyglądałeś się potężnemu drzewu. Ja lubię obserwować dęby. Mocne zdrewniałe korzenie widoczne są nieraz tuż na ziemią, następnie rzuca się w oczy gruby potężny pień, a ponad nim piękna rozłożysta niczym ogromny parasol korona. Konary niektórych egzemplarzy są czasami tak grube, jak pnie otaczających króla polskich lasów drzew.

Wszyscy zapewne znamy stan obniżonego nastroju, gdy w głowie zero inspiracji, a w działaniu kompletna bezczynność. Wielki ból emocjonalny.
To odczucie dominuje nad wszystkimi doświadczeniami.

Aktywność, czy pasywność? – czyli jak odpoczywać
Choć czuję ogromne zmęczenie i szukam sposobu, nie potrafię wypoczywać. To stwierdzenie, najczęściej słyszę w moim gabinecie lekarskim.
W jaki sposób regenerujemy siły?